ดวงตาของเจียงเวิ่นเหย่พลันเป็นประกาย “รุ่นน้อง แต่งเพลงให้ฉันสักเพลงสิ!”
“หา?” ซูหว่านเหอไม่คิดว่าหัวข้อสนทนาจะเปลี่ยนเร็วขนาดนี้
เฮ่อเหวินเหลือบมองเจียงเวิ่นเหย่อย่างไม่สบอารมณ์ “นายจะมาป่วนอะไรอีก?”
จากนั้นก็หันไปพูดกับซูหว่านเหอ “ช่วงนี้กระแสของเธอดีมาก จำนวนเพลงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แถมทำได้เร็วมาก โดยเฉพาะคุณภาพของแต่ละเพลงก็ดีทั้งนั้น เส้นทางนักร้องทั่วไปคงไม่เหมาะกับเธอแล้ว
ฉันอยากเพิ่มการเป็นที่รู้จักให้เธอ ให้ไปออกรายการเพลงแนวแข่งขันมากขึ้นหน่อย
ช่วงนี้เบื้องบนเริ่มจัดระเบียบวงการบันเทิง ต้องการบุคลากรที่มีคุณภาพมากขึ้น พร้อมลดจำนวนนักแสดง นักร้อง และคนในวงการบันเทิงคุณภาพต่ำลงอย่างมาก
บริษัทและแพลตฟอร์มต่าง ๆ ตอบรับนโยบายกันอย่างกระตือรือร้น เลยมีรายการแข่งขันเกิดขึ้นมากมาย
ตอนนี้มีรายการเพลงคุณภาพสูงหลายรายการกำลังเตรียมงาน ถ้าอยากเข้าตาพวกเขา ก็ต้องมีเพลงคุณภาพมากกว่านี้...”
เขาพูดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะหยุดเล็กน้อยแล้วเปลี่ยนเรื่อง “แน่นอนว่าเรื่องนี้ก็ต้องดูความเห็นของเธอด้วย”
ซูหว่านเหอฟังจนจบก็เข้าใจเจตนาของเขา
“คุณอยากให้ฉันออกซิงเกิลเหรอ?”
เฮ่อเหวินพยักหน้า
จริง ๆ แล้วถ้านับจากเวลาที่ซูหว่านเหอเข้าวงการ ตอนนี้ยังเร็วเกินไปที่จะออกซิงเกิล แต่เธอมีความสามารถสูง แถมกระแสก็ดีมาก
เฮ่อเหวินจึงอยากลองดูสักตั้ง
ซูหว่านเหอนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้าพูดว่า “เพลงที่ฉันมีอยู่ตอนนี้พอได้ รอรายการตอนหน้าฉายจบก่อนแล้วกัน ค่อยดูว่ามีเวลาปล่อยซิงเกิลไหม”
“ได้ มีอะไรต้องการก็บอกฉันตรง ๆ เดี๋ยวฉันจัดการให้ ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้”
หน้าที่ของผู้จัดการก็คือจัดการเรื่องพวกนี้ให้เรียบร้อย