“ติ๊ด ๆ ๆ—”
หลังกรอกรหัสผ่าน ซูหว่านเหอก็กลับมาถึงห้องของตัวเอง ทันทีที่ก้าวเข้าประตู เธอก็เห็นว่าห้องเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้
เธอชะงักไปทันที
เอ๊ะ มีนางฟ้าหอยสังข์มาหรือไง?
บริเวณห้องนั่งเล่นตรงหน้าทีวีมีอุปกรณ์ออกกำลังกายเพิ่มมาสองชิ้น แถมยังมีเสื่อโยคะด้วย ส่วนอุปกรณ์ในครัวก็มีของเพิ่มขึ้นมาเช่นกัน
ก่อนหน้านี้จ้าวหน่วนอี๋สั่งซื้อเครื่องครัวทางออนไลน์แบบขอไปที ของที่ได้มาเลยใช้ไม่ค่อยถนัด
โซฟาก็เหมือนกัน ก่อนหน้านี้เธอบ่นว่ามันเปื้อนง่าย วันนี้กลับมีผ้าคลุมโซฟาเพิ่มมาแล้ว
ซูหว่านเหอวางของลงบนเคาน์เตอร์บาร์ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างแรง
อืม~ ดีเลย
โทรศัพท์ดังขึ้น เธอหยิบมือถือออกมาดู เป็นสายจากเฮ่อเหวินเกอ
“ฮัลโหล เห็นของแล้วหรือยัง?”
เสียงใสกังวานดังมาจากปลายสาย เฮ่อเหวินนั่งอยู่ในออฟฟิศ พลางไล่ดูเอกสารกับตารางงานที่วางอยู่บนโต๊ะ
“เห็นแล้ว ขอบคุณนะ เฮ่อเหวินเกอ”
“อืม ฉันฟังเพลงแล้ว แต่งได้ดีมาก”
ซูหว่านเหอหยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งออกจากตู้เย็น วางมือถือไว้บนเคาน์เตอร์บาร์แล้วเปิดลำโพง จากนั้นค่อย ๆ เปิดฝาขวดจิบน้ำ
ทางเฮ่อเหวินยังคงพลิกดูตารางงาน บนโต๊ะข้างมือมีเอกสารวางซ้อนกันเป็นตั้ง ๆ “ฉันกำลังคัดงานที่ติดต่อเข้ามาในช่วงนี้ให้เธอ พรุ่งนี้จะเอางานที่เหมาะไปให้ดู เธอลองเลือกดูด้วย”
“ได้เลย”
——
วันถัดมา
เขามาถึงตั้งแต่เช้าตรู่
พอเฮ่อเหวินเข้ามา เขาก็วางอาหารเช้าที่ถือมาบนโต๊ะ “อาหารเช้าที่เธอขอ”
ซูหว่านเหอที่นอนอยู่บนโซฟาลุกพรวดขึ้นมา ใบหน้ายิ้มแย้ม “ขอบคุณ!”
เมื่อคืนพอรู้ว่าเฮ่อเหวินจะมา เธอก็ส่งข้อความไปขอให้เขาซื้อมาให้
ซูหว่านเหอมีนิสัยชอบนอนตื่นสาย ตอนเช้าเธอไม่อยากลุกจากเตียงที่สุด
“อื้อ… เฮ่อเหวินเกอ ร้านอาหารเช้านี่อยู่แถวไหนเหรอ อร่อยมากเลย!” ซูหว่านเหอกัดไปคำหนึ่ง ดวงตาพลันเป็นประกาย มือที่หยิบอาหารก็เร็วขึ้นกว่าเดิม