"ปวดหัวชะมัด"
เคอซื่อพยายามลืมตาอย่างแรง รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว
"หนูไม่เป็นไรใช่ไหม"
มีคนหนึ่งพูดขึ้นข้างหูเขาด้วยความร้อนใจ
เคอซื่อมองเห็นเงาราง ๆ ผ่านช่องเปลือกตา
"คุณคือ..."
"หนู ครูไป๋ชวนเอง หนูยังไหวไหม"
ไป๋ชวน?
ชื่อนี้คุ้นหูแปลก ๆ
เดี๋ยวนะ!
เขาลุกขึ้นนั่งอย่างกะทันหัน มองเห็นชายหนุ่มหน้าตาสุภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน แล้วอุทานออกมาด้วยความตกใจ: "ครูไป๋ชวน!"
ไป๋ชวนมองเขาอย่างเป็นห่วงเป็นใย เอามือแตะหน้าผากเขา: "หนู เล่นหมากไปอยู่ดี ๆ ก็เป็นลมหมดสติไป ยังไหวไหม"
"ผม? เล่นหมาก?"
เคอซื่อเพ่งตามองดู จึงพบว่าตรงหน้ามีกระดานหมากล้อมวางอยู่ และฝั่งตรงข้ามเขายังมีเด็ก ๆ คนหนึ่งอายุราวเจ็ดแปดขวบนั่งอยู่ด้วย
เขาก้มลงมองอีกครั้ง ตกใจจนกระโดดขึ้นทันที
"เว้ย! ทำไมฉันตัวเล็กลงวะ!"
เสียงร้องตกใจของเขาดึงดูดสายตาของเด็ก ๆ รอบข้าง... ให้มองมาพร้อมเพรียงกัน
เขาถึงได้เห็นว่าตัวเองอยู่ในห้องเรียนขนาดใหญ่ มีป้ายผ้าผืนหนึ่งแขวนอยู่ด้านหน้าห้อง:
"การแข่งขันหมากล้อมยุวชนเมืองฟางหยวน"!
เขาสูดหายใจเบา ๆ ฉันเป็นแค่พนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ จะมาเกิดใหม่ที่เมืองฟางหยวนได้ยังไง?
"หนู ทุกคนกำลังแข่งกันอยู่นะ ถ้าหนูไม่สบาย เราขอตัวไปห้องพยาบาลก่อนดีกว่า จะได้ไม่รบกวนคนอื่นเขาแข่ง"
ไป๋ชวนพูดเสียงเบา
คู่แข่งของเขา เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเข้าสู่ช่วงต่อต้านก่อนวัยอันควร พูดอย่างไม่พอใจ: "จะเล่นต่อไหม ถ้าไม่เล่นก็ยอมแพ้ไปเลยสิ"
เคอซื่อเหลือบมองป้ายชื่อผู้แข่งขันบนโต๊ะ
"นายชื่อเหอเจียเจีย?"
เหอเจียเจียเอาแขนกอดอก ลูกอมในปากเลื่อนไปอยู่อีกฝั่งหนึ่งของปาก
"ถามได้เด็กกว่าเด็กอีกนะเนี่ย"
เคอซื่อหัวเราะแห้ง ๆ สองที เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเหอเจียเจียเวอร์ชันเด็ก ๆ
เทียบกับเวอร์ชันมัธยมปลายแล้ว ออร่านั้นสืบทอดกันมาโดยแท้จริง
เคอซื่อเป็นแค่พนักงานออฟฟิศธรรมดา เรียนหมากล้อมก็แค่ค่ายคอร์สเรียนเสริมตอนป. หนึ่ง จะไปสู้กับเหอเจียเจียจอมอันดับสองชั่วชีวิตได้ยังไง?
เขามองดูหมากบนกระดานอีกครั้ง ถึงแม้ความรู้หมากล้อมของเขาจะน้อยนิดก็ยังพอเห็นได้ว่า หมากขาวของตัวเองถูกฆ่าตายไปเป็นส่วนใหญ่แล้ว
ไม่ยอมแพ้แล้วจะรออะไร?
เคอซื่อกำลังจะหยิบหมากสองตัวออกจากตลับหมาก
[ติ้ง!]
[ระบบยอดเซียนหมากรุกแห่งราชวงศ์ฮั่นผูกพันสำเร็จ]
[ตรวจพบว่าเจ้าของร่างกำลังแข่งขันอยู่ กำลังแจกของขวัญมือใหม่ให้]
[แจกของขวัญครบถ้วนแล้ว!]
[ภารกิจมือใหม่ออกแล้ว: พลิกเกมนี้ให้ชนะ และคว้าแชมป์การแข่งขันครั้งนี้ให้ได้]
[รางวัลเมื่อภารกิจสำเร็จ: คะแนนยอดเซียนหมากรุก 100 คะแนน]
[ถ้าภารกิจล้มเหลว จะลบการมีอยู่ของเจ้าของร่างทั้งหมด]
เคอซื่อ: ...
ไม่เอาหน่า แค่เล่นหมากรอบเดียวเอง จะเอาหนักขนาดนี้เลยเหรอ?
ตอนนี้ฉันเป็นแค่เด็กเล็ก ๆ นะเฟ้ย!
[ยอดเซียนหมากรุกแห่งราชวงศ์ฮั่น ไม่ชนะก็ต้องตาย!]
ไม่ใช่สิ ฝ่ายนั้นต่างหากที่ต้องตาย ไม่ใช่ฉันต่างหาก!
[เพราะตอนนี้เจ้าของร่างยังไม่ใช่ยอดเซียนหมากรุกแห่งราชวงศ์ฮั่น]
เคอซื่อ: ...
ตรรกะนี้ ที่สุดจริง ๆ!
ไป๋ชวนเห็นเคอซื่อหยิบหมากสองตัวออกมาแล้วก็วางลงไป จึงถามด้วยความเป็นห่วง: "หนู แค่หมากหนึ่งรอบเอง ไปห้องพยาบาลก่อนเถอะ"
"ไม่ได้!"
เคอซื่อตกใจจนตะโกนออกมาเสียงดัง
ไป๋ชวนตกใจกับเสียงตะโกนของเขาเล็กน้อย ลูบหัวเขาแล้วพูดว่า: "ปีหน้ายังมีแข่งอีก หนูเพิ่งเป็นลมไปเมื่อกี้ ถ้าไม่ตรวจร่างกายให้แน่ใจ ครูก็ไม่ค่อยสบายใจ"
เคอซื่อสูดหายใจลึก ๆ: "ครูไป๋ชวน ผมไม่เป็นไรแล้ว ผมขอเล่นหมากรอบนี้ให้จบก่อน"
เห็นเขานั่งกลับลงไป จ้องกระดานหมากเขม็ง ทำท่าครุ่นคิดอย่างหนัก ไป๋ชวนก็พยักหน้าอย่างพอใจ เรียกเจ้าหน้าที่มาคนหนึ่งให้ช่วยดูแลเคอซื่อ แล้วก็จากไป
เคอซื่อจ้องกระดานหมากตรงหน้า ดูเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่จริง ๆ แล้วสมองเขาว่างเปล่า
เจ้านี่มันเล่นยังไงเนี่ย?
เหอเจียเจียกินลูกอมหมดแท่งหนึ่งแล้ว ยังแกะอีกแท่งเข้าปาก กอดอกเขย่าขา มองเคอซื่ออย่างไม่พอใจ
รออยู่พักหนึ่ง เห็นเคอซื่อไม่ขยับ เขาก็พูดเร่ง:
"เฮ้อ ไม่ไหวก็เลิกเถอะ นายเล่นหมากตั้งพื้นฐานยังผิดเลย เจอฉันตั้งแต่รอบแรกก็ถือว่านายซวยแล้ว"
"กลับไปฝึกอีกสองปีแล้วค่อยมาแข่งก็ยังทัน"
เคอซื่อมองเขา
ฉันก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกันนะ แต่ถ้าไม่เล่นฉันก็ต้องตายเนี่ยสิ!
เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พูดว่าของขวัญมือใหม่อะไรน่ะ?
ทำไมฉันลืมเรื่องนี้ไปได้?
ระบบ เปิดของขวัญมือใหม่ให้หน่อย!
[เปิดของขวัญมือใหม่เรียบร้อยแล้ว]
[ในของขวัญประกอบไปด้วย: การ์ดเพิ่มฝีมือหมาก (มือสมัครเล่นขั้นต้น) 1 ใบ, การ์ดทดลองใช้ระดับอาชีพสุดยอด AI จำนวน 2 ใบ]
มีเท่านี้เองเหรอ?
[ของขวัญมือใหม่มีจำกัด ขอให้เจ้าของร่างทำภารกิจเพิ่มเติม เพื่อแลกรับรางวัลอื่น ๆ]
เคอซื่อเม้มริมฝีปาก
ก็สมเหตุสมผลดี
เขาดูรางวัลสองอย่าง
การ์ดเพิ่มฝีมือหมาก (มือสมัครเล่นขั้นต้น) ทำให้ฝีมือหมากของเขาตอนนี้เพิ่มขึ้นห้าระดับ
ระดับตำแหน่งหมากสมัครเล่นต่ำสุดคือ 15 ระดับ พอเพิ่มขึ้นห้าระดับ ก็ยังเป็นแค่ 10 ระดับ!
ฝั่งตรงข้ามเหอเจียเจียเป็นคนที่ใคร ๆ ก็ไม่เกรงกลัวนอกจากหยู่เหลียงนะเว้ย!
ระดับ 10 กับ 15 ก็ไม่ต่างกันเลย
เขาทำได้แค่หันไปมองอีกอย่าง
การ์ดทดลองใช้ระดับอาชีพสุดยอด AI พอใช้แล้วจะได้รับการแนะนำการวางหมากระดับอาชีพสุดยอด AI มีผลหนึ่งวัน
ของดีอย่างนี้!
แค่น้อยไปหน่อย มีแค่สองใบ
ตามนิสัยของเคอซื่อที่ชอบเก็บของดี ๆ ไว้ในคลังจนขึ้นราเวล่าเล่นเกม เขามักจะเก็บไว้ก่อนเป็นประจำ
แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่เปิดโอกาสให้เขาเก็บไว้อีกแล้ว
ถ้าเก็บไว้อีกก็ต้องตาย!
ใช้การ์ดทดลองใช้!
[ใช้การ์ดทดลองใช้ระดับอาชีพสุดยอด AI สำเร็จ! มีอายุหนึ่งวัน]
พอเสียงระบบดังขึ้น กระดานหมากในสายตาเคอซื่อก็เปลี่ยนไปทันที!
บนกระดานหมากปรากฏจุดแสงหลายจุด พอเขาจ้องไปที่จุดแสงจุดไหน จุดนั้นก็จะมีหมากดำขาววางเพิ่มให้อัตโนมัติ แสดงการเปลี่ยนแปลงหลังจากนั้นออกมาทีละขั้น!
ฮ่า ๆ ๆ!
นี่มันก็คือหมากอัลฟาโก (AI) นี่หว่า!
มีหมากอัลฟาโกอยู่ด้วย ฉันยังจะต้องกลัวแพ้อีกเหรอ?
เขาหยิบหมากขาวขึ้นมา แล้วฟาดลงไปที่จุดที่สว่างที่สุดในบรรดาจุดแสงทั้งหมด!
"ปั๊ก!"
หมากขาววางลงอย่างมั่นคง
เขาเงยหน้ามองเหอเจียเจีย: "ฉันลงแล้ว ถึงตานายละ"
แต่เหอเจียเจียกลับไม่ขยับ มองเขาเหมือนมองคนบ้า
เคอซื่อขมวดคิ้ว: "ฉันลงไปแล้ว ทำไมนายยังไม่ลงอีกล่ะ"
"นายยังไม่ได้กดนาฬิกาเลย!"
เหอเจียเจียส่ายหน้าอย่างจนใจ "ฝีมือห่วยไม่มีทางรักษา"
เคอซื่อเพิ่งจะนึกขึ้นได้ จึงรีบกดนาฬิกาหมาก
ความวุ่นวายตรงนี้ดึงดูดความสนใจของคู่แข่งโต๊ะข้าง ๆ อีกครั้ง
โดนเด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งมองด้วยสายตาเยาะเย้ยอย่างไม่ปิดบัง เคอซื่อเขินจนแทบจะขุดบ้านสามห้องหนึ่งห้องนั่งเล่นออกมาจากพื้นได้
เหอเจียเจียมองนาฬิกาหมากแล้วพูด: "ห้านาที หมากรอบนี้ก็จบ"
เจ้าหน้าที่ข้าง ๆ ถึงจะคิดว่าเหอเจียเจียพูดไปหน่อย แต่พอเห็นสถานการณ์บนกระดานหมากแล้ว ก็พยักหน้าเห็นด้วย แล้วก็หันไปดูกระดานหมากข้าง ๆ ต่อ
ห้านาทีต่อมา
เจ้าหน้าที่ที่กำลังดูหมากกระดานข้าง ๆ ถูกคนแอบสะกิดแขน
เขาหันกลับมา เห็นเป็นเคอซื่อ ก็ยิ้มถาม: "หนู เลิกแล้วเหรอ ยังไม่สบายอีกไหม"
เคอซื่อพยักหน้าก่อน แล้วก็ส่ายหน้า: "ผมไม่ไม่สบายแล้ว คือว่า... เลิกแล้ว ต้องลงทะเบียนอะไรไหมครับ"
"ใช่ ๆ" เจ้าหน้าที่หยิบแบบฟอร์มในตัวออกมา พูดกับเคอซื่อ: "หนูแพ้แล้วอย่าเพิ่งท้อแท้นะ เหอเจียเจียที่ศูนย์เยาวชนน่ะเก่งมากเลยนะ"
เคอซื่อเกาหัว: "ผมไม่ท้อแท้หรอก คือว่า... เหอเจียเจียดูท่าจะท้อแท้มากกว่า"
เจ้าหน้าที่: ???
เขาเงยหน้ามอง ก็เห็นเหอเจียเจียนั่งนิ่งอยู่หน้าหมาก และบนกระดานหมากตรงหน้าเขา มีหมากดำสองตัววางอยู่ชัดเจน!
"อะไรนะ นายชนะเหรอ?"
เจ้าหน้าที่ไม่อยากเชื่อสายตา มองดูกระดานหมากแล้วตาก็เบิกกว้างทันที!
"นี่... แบบนี้ก็พลิกกลับมาได้ด้วยเหรอ?"