เสียงพูดเพิ่งขาดคำ ก็มีสายฟ้ารูปร่างคล้ายงูแลบวาบผ่านท้องฟ้า
“ตูม!” เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้อง ราวกับมหาสมุทรทั้งผืนกำลังสั่นสะเทือน
หลินปินหูอื้อจนแทบไม่ได้ยินอะไร
เขากัดฟันแน่น กลืนน้ำลายลงคอหลายครั้ง อาการถึงค่อยดีขึ้นมาบ้าง
ขณะนั้นเอง สายฟ้าก็แลบวาบขึ้นเหนือศีรษะอีกครั้ง
เสียงฟ้าร้องระเบิดกึกก้องเหนือศีรษะของทุกคน
หลินปินยกมือปิดหู มองผิวน้ำทะเลที่อยู่ไกลออกไป ราวกับมีคนเทผงซักฟอกลงไป จนเกิดฟองขาวเป็นบริเวณกว้าง
เขาขยับจมูก กลิ่นคาวเน่ารุนแรงอบอวลไปทั่วอากาศ
วินาทีถัดมา ตัวเรือก็เริ่มโคลงเคลงอย่างรุนแรง
การโคลงเคลงที่ไร้จังหวะเช่นนี้ เขารู้ดีว่าเป็นคลื่นสามทิศซึ่งเกิดจากสภาพอากาศแรงปะทะกระแส
คลื่นสามทิศคือคลื่นที่มีทั้งลูกใหญ่ลูกเล็กปะปนกัน ซัดกระแทกตัวเรือพร้อมกันจากสามทิศทาง
คนที่อยู่บนเรือจะรู้สึกเหมือนถั่วเหลืองในกระด้ง
ในเวลาแบบนี้ หากเผลอเพียงนิดเดียว เรือก็อาจพลิกคว่ำได้!
เขารู้ว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องรีบเอาถังน้ำมันลงทะเลก่อนที่ลมแรงและคลื่นยักษ์จะก่อตัวขึ้น
“น้าเจียง ผมจะเอาถังน้ำมันลงทะเล”
“นายไปทอดสมอ!”
หลินปินตะโกนใส่เจียงฉินหมิน เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า เขาก็พยายามทรงตัวเดินไปหาถังน้ำมัน ก่อนเตะถังทั้งหมดลงทะเลไปทีละถัง
คนบนเรือทั้งสองลำของหลี่เมิ่งเหว่ยกับซุนเฉิงซิ่นก็ตั้งสติได้ แล้วเริ่มช่วยกันผลักถังน้ำมันลงทะเล
ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่ แต่หลินปินทำอย่างไร พวกเขาก็ทำตาม