พอคำพูดนี้หลุดออกไป ลานบ้านก็เงียบกริบจนน่าขนลุก
หวังหย่งหน้าบึ้ง ขบฟันแน่น เมื่อครู่ถ้าหวังจิ้นจวินไม่อยู่ด้วย เขาคงตบหน้าเจียงชิงเสวี่ยไปแล้ว
นังผู้หญิงแพศยา ยังกล้ารังเกียจเขาอีกหรือ?
หวังจิ้นจวินกระแอมเบา ๆ ทำเป็นไม่เห็นเจียงชิงเสวี่ย แล้วหันไปมองเจียงฉินหมิน ฝืนยิ้มออกมา
“ฉินหมิน เรื่องของเด็ก ๆ ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเองเถอะ”
“วันนี้ผมต้องการแค่คำตอบจากคุณ”
“ถ้าคุณพยักหน้าตกลง และต่อจากนี้รักษาระยะห่างจากหลินปิน”
“ไม่เพียงไม่ต้องจ่ายค่าเช่าหาดเลนหนึ่งพันหยวนก้อนนี้ ต่อไปค่าเช่าหาดเลนของคุณก็ไม่ต้องจ่ายด้วย”
“ว่าไง?”
พอได้ยินคำพูดนี้ หลินปินก็เข้าใจจุดประสงค์ของพ่อลูกคู่นี้ทันที
ที่ให้หวังหย่งเข้าใกล้เจียงชิงเสวี่ยก็เป็นแค่ฉากบังหน้า เป้าหมายที่แท้จริงคือใช้เรื่องนี้ทำให้เจียงฉินหมินตีตัวออกห่างจากเขา
จากนั้นเขาก็จะเสียผู้ช่วยเพียงคนเดียวไป แล้วจะไม่มีทางจับปลาจวดปากเหลืองได้!
สมองอย่างหวังหย่งคิดแผนร้ายกาจแบบนี้ไม่ออกแน่
ต้องเป็นหวังจิ้นปู้ที่คอยวางแผนอยู่เบื้องหลัง ไอ้แก่คนนี้เจ้าเล่ห์ชะมัด
เจียงฉินหมินเองก็เข้าใจจุดประสงค์ของทั้งคู่ แต่ไม่ได้ตอบตกลงทันที เพียงพยักหน้าเบา ๆ
พอเขาพยักหน้า เจียงชิงเสวี่ยก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
“พ่อ!”
เจียงฉินหมินยกมือห้ามเจียงชิงเสวี่ย ก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่นว่า “ในเมื่อให้เด็ก ๆ จัดการกันเอง ก็ควรเคารพความคิดของพวกเขา”
“ชิงเสวี่ย ลูกคิดยังไง?”
เจียงชิงเสวี่ยทำหน้าบึ้ง แววตาเด็ดเดี่ยว
“พ่อ หนูพูดไปแล้ว ต่อให้ต้องตาย หนูก็ไม่มีวันยอมอยู่กับหวังหย่ง!”
หวังหย่งกำหมัดแน่นเมื่อได้ยิน เขายังไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่เจียงชิงเสวี่ยกลับปฏิเสธเขาถึงสองครั้งแล้ว!