“เป็นยังไงบ้าง” อาวเฉินอยู่กลางเลน มองเห็นจากภาพรวม เสียงยังแตกพร่าในช่วงเปลี่ยนวัย “เขาไม่ตีเธอจริงๆ เหรอ”
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง” หยูเหลียนกำลังสะใจ ปลายเสียงเชิดขึ้นเล็กน้อย “ดูสิ เจ้าเส้าหซื่อหยวนนี่ไม่ใช่คนที่เขาพามาด้วยเหรอ วิ่งหนีไปเลย”
เส้าหซื่อหยวนรีบไปกลางเลน อยากจะขโมยเหรียญทองของจิ้ง แต่ถูกจิ้งเปิดระยะทันที เงายังไม่เกรงใจตีไปสองที
“จริงด้วยสิ” อาวเฉินอดหัวเราะไม่ได้ “เธอนี่ร้ายจริงๆ นะ สองคนเขาเล่นคู่กันดีๆ อยู่ เธอต้องมาวุ่นวาย”
หยูเหลียนกดสติกเกอร์ให้ซุนซ่างเซียง เด้งออกมาจากหัวของเหยา ซุนซ่างเซียงยืนนิ่งใต้หอคอย เหมือนกำลังพิมพ์อะไรบางอย่าง
“เขาหาซัพพอร์ตไม่ได้แล้ว ระดับ 4 รีบมาล่าเร็วเข้า หัวเราะสิ หัวเราะอะไรนักหนา” หยูเหลียนพูดเหมือนตัวเองเพิ่งไม่ได้อะไรเลย ทรยศซุนซ่างเซียงอย่างไม่ไยดี “ฉันไปวุ่นวายกับใคร? ก็แค่บอกว่าความรักของสองคนนั้นไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น คงเหมือนฉันแหละ รู้จักกันจากรับสมัคร”
เขารู้จักเธอได้ยังไง ก็จะรู้จักคนอื่นได้แบบนั้น ประโยคนี้หยูเหลียนเห็นด้วยสุดใจ เธอไม่ได้มีนิสัยชอบเป็นมือที่สาม ซุนซ่างเซียงเล่นคู่กับเส้าหซื่อหยวนแล้วยังมาคุยกับเธอ ผิดก็ผิดที่ซุนซ่างเซียงเอง
หยูเหลียนบริสุทธิ์ใจมาก
ป่าของฝ่ายตรงข้ามก็มาวุ่นวายด้วย
[ทั้งหมด]เซินจี้อี้ซือล่ามาน: ผู้ชายสารเลวนี่นา
[ทั้งหมด]เซินจี้อี้ซือล่ามาน: ทำซัพพอร์ตโกรธหนีไปเลย
“เธอรู้จักเขาตอนรับสมัครนี่เอง ไม่แปลกใจเลย” น้ำเสียงอาวเฉินเหยียดหยาม “เฮ้อ ผู้ชายแบบนี้ก็งี้ หาทุกวันรับสมัครหาผู้หญิงมาพา อัดอั้นตันใจอะไรขนาดนั้น”
“ตัวแกเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร” หยูเหลียนไม่ได้จะปกป้องซุนซ่างเซียง แต่ติดปากชอบด่าอาวเฉินไปเรื่อย
เด็กโง่ๆ อย่างอาวเฉินที่ไม่เคยเรียนหนังสืออะไรมากมาย ทุกวันนอกจากเล่นเกมก็ดูติ๊กต็อก แกล้งเขาไปเรื่อย ปฏิกิริยาเขาก็ตลกดี
ในแง่หนึ่ง อาวเฉินก็ถือเป็นหนุ่มบริสุทธิ์โง่ๆ เป็นทั้งในโลกความจริงและโลกออนไลน์ คนแบบนี้ในยุคนี้หายากมากแล้ว
โดยเฉพาะเขาเล่นเกมเก่ง อยู่ในเกมหวังเจ๋อที่เต็มไปด้วยรักออนไลน์ แต่กลับไม่ติดนิสัยพระเอกเน็ต ยังคงทุ่มเทกับการใช้ชีวิตอันน่าเบื่อของตัวเอง