รถยังคงแล่นไปข้างหน้า เจียงหรานทิ้งระยะห่างจากพวกเขาไปไกลแล้ว
เนี่ยเฟยมองไปตามทิศทางที่ซู่หยาชี้
ภาพที่เห็นคือเจียงหรานลอยอยู่เหนือฝูงซอมบี้ สายฟ้าหลายสายฟาดลงมาเปรี้ยงปร้าง
ซอมบี้เหล่านี้ล้วนเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ แต่ละตัวกระโดดได้สูงมาก ทว่าพวกมันกลับไม่สนใจเจียงหรานที่ลอยอยู่เหนือหัวเลยสักนิด
พวกมันวิ่งบ้าคลั่งไล่ตามรถของพวกเขา
ถึงกับมีซอมบี้ตัวหนึ่งวิ่งผ่านข้างกายเจียงหราน ตรงดิ่งมาทางนี้
ผิดปกติเกินไปแล้ว
เจียงหรานที่อยู่อีกฟากก็พบความผิดปกตินี้เช่นกัน เขาเร่งความเร็วสุดกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้
“ลงมือ เร็วเข้า” เนี่ยเฟยเตือนซู่หยาไปพลาง รวบรวมพลังพิเศษสายไฟในมืออย่างรวดเร็ว
ซู่หยาไม่กล้าชักช้า แต่ซอมบี้ที่กรูกันเข้ามามีจำนวนมากเกินไป ไม่นานรถก็ถูกล้อมไว้
ซอมบี้พุ่งเข้าใส่รถอย่างบ้าคลั่ง เบียดอัดตัวถังรถแน่นขนัด จำนวนของพวกมันมากเกินไป พลังพิเศษของซู่หยาและเนี่ยเฟยยังไม่ทันจัดการซอมบี้ด้านหน้า ซอมบี้ด้านหลังก็ปีนทับซอมบี้ตัวก่อนหน้าแล้วเกาะอยู่บนตัวรถ ส่งเสียงคำราม “แฮ่ก ๆ” ใส่คนข้างใน
พวกมันคลุ้มคลั่งและกระวนกระวาย ราวกับกำลังหวาดระแวงอะไรบางอย่าง ขณะเดียวกันก็โหยหาอะไรบางอย่าง แต่ไม่ได้ทำร้ายใครเลย เพียงล้อมรถไว้แล้วคำรามอย่างบ้าคลั่ง
ซู่หยากับเนี่ยเฟยถูกซอมบี้เบียดอัดจนแทบขยับไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่เจอสถานการณ์ที่ถูกซอมบี้ล้อมเบียด แต่ซอมบี้กลับไม่ลงมือทำร้ายพวกเขา