จู่ ๆ เขาก็ก้มตัวลง โน้มเข้าหาเธอจนใกล้ ปลายนิ้วไล้ผ่านเปลือกตาของเธออย่างแผ่วเบา “ตอนนั้นคนที่ฆ่าซอมบี้อยู่ข้างเธอพอดี เพื่อนนอนตัวน้อยของฉันคงตกใจแย่เลยสินะ?”
ให้ตายสิ
“แหะ ๆ... บังเอิญน่ะ บังเอิญ ฉันแค่ลองดูว่าจะโดนไหม ไม่คิดเลยว่า เอ๊ะ? เทพีแห่งโชคจะเข้าข้างฉัน ยิงครั้งเดียวก็โดนเลย”
เขาพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว หากยังแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ก็เท่ากับเห็นเขาเป็นคนโง่เต็มที หลินปู้อวี่จึงยอมรับตรง ๆ
ดูจากท่าทีของเขา เหมือนจะไม่สนใจว่าเธอลงมือกับใคร หลินปู้อวี่ยอมรับไปพลางก็ยังโกหกไปพลาง
ขอแค่เขาไม่สงสัยว่าเธอเป็นซอมบี้ ทุกอย่างก็จัดการได้ง่าย
เป็นอย่างที่คิด เขาไม่ได้ใส่ใจจริง ๆ
“คราวหน้าทำให้เรียบร้อยกว่านี้ อย่าให้ใครจับพิรุธได้ ฉันไม่อยากยุ่งกับเรื่องวุ่นวายของฐานอวี่หลาน”
หลินปู้อวี่พยักหน้าหงึก ๆ เธอก็อยากจัดการให้เรียบร้อยอยู่หรอก แต่พวกเขาดันมาถึงกันทันที ทำให้เธอจัดการอะไรไม่สะดวก
“เกาหลางเซิงไม่ใช่ฝีมือเธอใช่ไหม?” จู่ ๆ เขาก็ถาม
“แน่นอนว่าไม่ใช่!” คราวนี้หลินปู้อวี่ตอบตามตรง อย่างไรเสียเขาก็ถูกซอมบี้กัดตาย เพียงแต่ซอมบี้ตัวนั้นอยู่ภายใต้คำสั่งของเธอเท่านั้น
เขามองเข้าไปในดวงตาของเธอ คราวนี้เธอไม่ได้โกหก
เจียงหรานพลันรู้สึกหมดสนุก พลิกตัวไปนอนอีกด้าน พลางเตือนเธอว่า “ตอนหลับอย่ามาโดนตัวฉัน”
หลินปู้อวี่พยักหน้าอย่างว่าง่าย แต่ในใจบ่นกระจาย ใครอยากไปโดนตัวเขากัน?
ประหลาดชะมัด เหมือนคนโรคจิตเลย!
เธอไม่ได้มีรสนิยมชอบของแปลกเสียหน่อย
วันรุ่งขึ้น เธอลืมตาตื่นแล้วจงใจมองตำแหน่งที่ตัวเองนอน
ดีมาก แบ่งเขตกันชัดเจนราวกับเส้นแบ่งฉู่กับฮั่น เจียงหรานไม่ได้แตะต้องเธอ
-
ในบรรดากลุ่มยอดฝีมือทั้ง 13 กลุ่มของฐานอวี่หลาน การแบ่งระดับความสามารถเริ่มจากกลุ่มเอ
สมาชิกกลุ่มเอมีความสามารถแข็งแกร่งที่สุด จากนั้นก็ลดหลั่นลงไปตามลำดับ
หัวหน้ากลุ่มบีก็เป็นผู้มีพลังพิเศษที่โดดเด่นมาก ความสามารถของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าคนในกลุ่มเอเลย
แต่เขาต้องอยู่ใต้กลุ่มเอมาตลอด จึงไม่พอใจสมาชิกกลุ่มเอทุกคน
ลูกน้องคนใหม่ของเขาตายพอดี แถมเพื่อนนอนของเจียงหรานก็อยู่ข้าง ๆ ในตอนนั้น