เวินลิ่งอี๋มีสีหน้าตกตะลึง “จิ่นจิ่น ลูกหมายความว่ามีคนจงใจทำร้ายพวกเราเหรอ?”
การที่แม่ลูกถูกลักพาตัวครั้งนี้ มีคนวางแผนอยู่เบื้องหลังจริง ๆ งั้นหรือ?
ใครกันที่จะทำเรื่องแบบนี้?
หลินจิ่นพูดเสียงเรียบ “ตอนนี้ยังเป็นแค่การคาดเดา แต่ก็คงไม่ผิดไปจากนี้เท่าไร”
เวินลิ่งอี๋นิ่งงันไปนาน ก่อนหลับตาลงครู่หนึ่ง แล้วจึงมองหลินจิ่นนิ่ง ๆ เอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ “เกี่ยวกับ...ตระกูลซูหรือเปล่า?”
เธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของพ่อซูและแม่ซู
แม้จะถึงขั้นตัดขาดความสัมพันธ์กัน เธอก็ยังไม่กล้าคิดว่าพวกเขาจะทำกับเธอเช่นนี้
ถ้าไม่ใช่เพราะจิ่นจิ่นเก่งกาจและช่วยเหลือได้ทันเวลา แม่ลูกคู่นี้คงถูกส่งไปที่เกาะสุขาวดีพร้อมกับเด็กสาวอีกยี่สิบกว่าคนแล้ว!
“ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ แต่มีโอกาสสูงว่าเป็นคนอื่น รอฉันตรวจสอบให้ชัดเจนก่อน”
หลินจิ่นไม่อยากให้แม่ถูกความผูกพันกับตระกูลซูพันธนาการอีก
แต่เธอก็ไม่คิดจะโกหกหลอกแม่ เพียงเพื่อให้แม่ตัดใจจากตระกูลซู
“อืม งั้นก็ตรวจสอบให้รู้เรื่อง” ความอ่อนแอในดวงตาของเวินลิ่งอี๋เลือนหาย เธอกุมมือหลินจิ่นแน่น น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น “ฉันอยากรู้ว่าใครคิดทำร้ายพวกเราแม่ลูก”
“จิ่นจิ่น คนที่คิดทำร้ายพวกเรา จะปล่อยไปง่าย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด!”
เธอไม่มีความสามารถพอจะจัดการคนพวกนั้น
แต่ลูกสาวคนเก่งของเธอทำได้!
ที่ผ่านมาเธออ่อนแอเกินไป ถูกคนทั้งตระกูลซูรังแกและต้องทนรับความคับข้องใจมามากมาย
ถ้าลูกสาวไม่กลับมาช่วยทันเวลา วันนี้เธอคงถูกส่งเข้าไปอยู่ในขุมนรกอย่างตระกูลหวังแล้ว
หากเธออยู่ตัวคนเดียวและไม่มีแรงจะต่อต้าน ก็คงทำได้เพียงยอมรับชะตากรรม