คุณปู่ฉินที่กลั้นใจฝืนทนมาตลอดพลันผ่อนลมหายใจออกมา
จากนั้นก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ดวงตาเหลือกขึ้นก่อนจะหมดสติไป
พ่อบ้านฉินรีบประคองเขาไว้ด้วยความตื่นตระหนก พลางตะโกนเสียงดัง “คุณปู่! เร็วเข้า ใครก็ได้มาช่วยเจ้านายของผมที!”
ทางคุณชายฉินอวี้เพิ่งช่วยชีวิตกลับมาได้ คุณปู่จะเป็นอะไรไปอีกไม่ได้เด็ดขาด!
บรรดาแพทย์ในห้องพักผู้ป่วยรีบเข้ามาดูอาการคุณปู่ฉิน
“แย่แล้ว คุณปู่หัวใจขาดเลือด!”
ชั่วขณะนั้น ห้องพักผู้ป่วยกลับโกลาหลขึ้นมาอีกครั้ง
หลินจิ่นมองไปทางนั้น ก่อนยกมือส่งสัญญาณให้กู้เจิงเข็นเธอเข้าไปหา
ถังจิ่งซานเห็นเธอเข้ามา ก็คิดจะลุกหลีกทางให้เธอเข้ามาดูแล
หลินจิ่นไม่ได้ลุกขึ้น เพียงหยิบขวดยาออกมาจากกระเป๋า เปิดฝาแล้วเทยาออกมาหนึ่งเม็ด
“เอายาเม็ดนี้ให้เขากิน”
ถังจิ่งซานไม่ได้ถามว่ายานี้คืออะไร เขาป้อนยาให้คุณปู่ฉินทันที
ทุกคนมองคุณปู่ฉินที่กินยาเข้าไปอย่างเงียบงัน ไม่รู้ว่าอาการของเขาจะทุเลาลงจริงหรือไม่
เพียงสามนาที คุณปู่ฉินก็ฟื้นขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ!
ถังจิ่งซานเข้าไปตรวจอาการให้เขา
อาการหัวใจขาดเลือดยังไม่หายไปเสียทีเดียว แต่โดยรวมแล้วไม่เป็นอันตรายมากนัก
แค่พักผ่อนให้ดีและควบคุมอารมณ์ อย่าตื่นเต้นเกินไปก็พอ
ในเวลาเพียงไม่นาน ผู้คนในห้องต่างได้เห็นหลินจิ่นพลิกสถานการณ์คับขันถึงสองครั้ง
ก่อนหน้านี้ คนที่ได้ฟังคำบอกเล่าจากบุคลากรทางการแพทย์ซึ่งร่วมผ่าตัดกับหลินจิ่นเมื่อวาน แม้จะได้ยินว่าเธอมีฝีมือทางการแพทย์เก่งกาจเพียงใด ก็ยังคงกังขาอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้พวกเขายอมรับนับถือเธออย่างหมดใจแล้ว