คุณนายหลินแย่งโทรศัพท์ไป ก่อนกรีดร้องอย่างไม่อยากเชื่อ
ผู้หญิงที่พวกเธอเพิ่งส่งขึ้นเตียงของปีเตอร์เมื่อวานนี้ กลับออกมาได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?
เป็นไปไม่ได้!
ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่!
คุณนายหลินโกรธจนดวงตาแดงก่ำ “นังสารเลวนั่น กล้าดียังไงมาทำร้ายลูกชายฉัน!”
“นี่คือเวินลิ่งอี๋ที่ถูกตระกูลซูไล่ออกจากบ้านหรือ?”
หลินฮุยยังไม่เคยเห็นเวินลิ่งอี๋มาก่อน จึงไม่รู้ว่าเธอหน้าตาเป็นอย่างไร
แต่พอได้เห็นแบบนี้แล้ว หน้าตาของเธอก็งดงามจริง ๆ
มิน่าล่ะ คุณปีเตอร์ถึงได้ถูกใจ
คุณนายหลินกัดฟัน “ใช่ เธอนั่นแหละ แถมยังมีลูกสาวตัวถ่วงอีกคนด้วย”
“ฉันเข้าใจแล้ว!” จู่ ๆ คุณนายหลินก็ทำท่าราวกับนึกอะไรขึ้นได้ “เวินลิ่งอี๋ต้องใช้มารยาหญิงแบบไหนสักอย่างไปเอาใจคุณปีเตอร์ จนเขาคอยดูแลเธอเป็นพิเศษแน่ ๆ”
“ไม่เพียงปล่อยให้เธอไป แต่ยังหาบอดี้การ์ดมาคุ้มครองเธออีก!”
คุณนายหลินไม่รู้ว่ากู้เจ๋อเป็นใคร แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางให้เธอคาดเดา
เธอคิดว่า ผู้หญิงที่ถูกตระกูลมั่งคั่งขับไล่ออกมาอย่างเวินลิ่งอี๋ พอมีโอกาสเกาะเกี่ยวกับผู้ชายร่ำรวยมีอำนาจอย่างคุณปีเตอร์ ก็ต้องงัดทุกวิถีทางมาเอาใจเขาอยู่แล้ว
พูดแบบนี้ก็แปลว่าพวกเธอเป็นคนมอบโอกาสให้เวินลิ่งอี๋ เธอควรจะขอบคุณพวกเธอถึงจะถูก!
แต่เวินลิ่งอี๋กลับไม่รู้จักสำนึกบุญคุณ ถึงกับทำร้ายลูกชายของเธอ!
คุณนายหลินแทบจะโกรธจนคลุ้มคลั่ง
อยากจะไปหาเวินลิ่งอี๋เดี๋ยวนี้ แล้วสั่งสอนเธอให้หนัก ๆ
สีหน้าของหลินฮุยเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนเตือนเสียงเข้มในที่สุดว่า “อย่าเพิ่งไปหาเรื่องเธอตอนนี้ เราต้องอาศัยคุณปีเตอร์ช่วยเปิดตลาดต่างประเทศ ช่วงนี้อย่าไปล่วงเกินผู้หญิงของเขา”