หลายวันต่อมา เจียงเชอกำลังเล่นเกมอยู่
โทรศัพท์สายหนึ่งโทรเข้ามา เป็นโจวจื่ออั๋ง เสียงจากปลายสายเต็มไปด้วยความตกใจที่แทบข่มไว้ไม่อยู่
“เจียงเชอ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
เจียงเชอเอนพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน ถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “จะมีเรื่องใหญ่อะไรได้อีก? ฟ้าถล่มหรือไง?”
“ใหญ่กว่าฟ้าถล่มอีก!” โจวจื่ออั๋งสูดหายใจลึก “กู้จิ่น... กู้จิ่นกลับมาแล้ว! กลับมาแบบมีชีวิตเป็น ๆ เลย!”
เจียงเชอแข็งค้างไปทั้งตัว สมองว่างเปล่าอยู่หลายวินาที
“นาย... นายว่าอะไรนะ?” เขาสงสัยว่าตัวเองฟังผิด “พูดอีกทีสิ ใครกลับมา?”
“กู้จิ่น! อาจิ่นกลับมาแล้ว!” เสียงของโจวจื่ออั๋งสูงขึ้นอีกหลายระดับ
เจียงเชอลุกนั่งตัวตรงทันที ความเกียจคร้านและท่าทีสบาย ๆ บนใบหน้าหายวับไป แทนที่ด้วยความตกใจและเคร่งเครียดอย่างที่สุด
“เกิดขึ้นเมื่อไร? ข่าวเชื่อถือได้แค่ไหน? ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”
“เรื่องจริงแน่นอน! เมื่อคืนพ่อแม่เขาส่งคนไปรับถึงที่ ตอนเช้าวันนี้เพิ่งมาถึงไห่เฉิง!” โจวจื่ออั๋งพูดเร็วปรื๋อ “พ่อฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับคุณลุงกู้ เรื่องนี้ไม่ผิดแน่!”
เจียงเชอเงียบไป
กู้จิ่นกลับมาแล้ว ผู้ชายที่ทุกคนคิดว่าตายไปแล้วคนนั้น กลับมาแล้วจริง ๆ
ข่าวนี้มีความหมายอย่างไรต่อไห่เฉิงในตอนนี้ ต่อสองตระกูลอย่างตระกูลเสิ่นและตระกูลยุนในเวลานี้?