เมื่อครั้งนั้นพระสนมองค์โปรดได้รับความโปรดปรานอย่างมาก แต่กลับไม่มีบุตรมาหลายปี จักรพรรดิชราจึงคิดหาวิธีหลังเช่าครรภ์ขึ้นมาเพื่อเอาใจนางและรักษาฐานะของนางในวังหลังให้มั่นคง โดยสุ่มเลือกนางกำนัลคนหนึ่งที่ดูท่าทางมีลูกง่าย
น่าเสียดายที่สองเดือนผ่านไป ท้องของนางกำนัลก็ยังไม่มีวี่แวว พระสนมจึงเลิกล้มความคิดนี้ และทูลขอให้จักรพรรดิส่งนางกำนัลคนนั้นไปอยู่ตำหนักเย็น
ใครจะรู้ว่านางกำนัลเพิ่งพบว่าตนตั้งครรภ์หลังจากไปถึงตำหนักเย็น นางคิดว่าจะอาศัยลูกในท้องออกจากตำหนักเย็นได้ แต่กลับไม่รู้ว่าจักรพรรดิกับพระสนมต่างมองนางเป็นอดีตที่น่ารำคาญและลืมนางไปเสียสนิทแล้ว
ฉู่เยี่ยนจึงเกิดในตำหนักเย็น
จักรพรรดิทำราวกับมองไม่เห็นเขา กระทั่งชื่อที่เหมาะสมสักชื่อก็ยังไม่เคยพระราชทานให้
มารดาผู้ให้กำเนิดของเขาก็ค่อย ๆ บิดเบี้ยวไปในความสิ้นหวังที่สะสมวันแล้ววันเล่า ระบายความคับแค้นทั้งหมดลงกับเขา เพราะคิดว่าหากไม่ใช่เพราะเด็กคนนี้ ป่านนี้นางคงได้ออกจากวังไปแต่งงานแล้ว
หลังมารดาผู้ให้กำเนิดเสียชีวิต ฉู่เยี่ยนก็ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดตามลำพังในตำหนักเย็น ไม่มีใครในวังมองเขาเป็นองค์ชาย ทุกคนต่างรังแกเขาได้ตามใจ
ที่ท้ายที่สุดเขาขึ้นครองบัลลังก์ได้ ไม่ใช่เพราะแสดงความสามารถอันน่าทึ่ง หรือเพราะจักรพรรดิยกบัลลังก์ให้
แต่เป็นเพราะเหล่าองค์ชายก่อกบฏและเข่นฆ่ากันเอง ราชวงศ์นองเลือด องค์ชายองค์อื่น ๆ ล้มตายจนหมดสิ้นท่ามกลางความวุ่นวายครั้งนั้น ไม่มีใครรอดชีวิต
เมื่อเหล่าขุนนางคิดว่าราชวงศ์ไร้ผู้สืบทอดแล้ว จึงมีคนพลันนึกขึ้นได้ว่าในตำหนักเย็นยังมีองค์ชายอยู่คนหนึ่ง
