วันแต่งงานของฟู่เซียว ประตูใหญ่ของตำหนักรัชทายาทปิดสนิท แยกเสียงอึกทึกและความรื่นเริงทั้งหมดออกจากด้านนอกอย่างสิ้นเชิง
ถึงอย่างนั้น ฮ่องเต้ก็ยังส่งคนมามอบของขวัญ
หัวหน้ากรมพระคลังข้างที่เดินทางมาด้วยตนเอง นำหยกหรูอี้ขาวเนื้อดีหนึ่งคู่กับผ้าอวิ๋นจิ่นหายากหลายพับมามอบให้ พระบรมราชโองการมีเพียงไม่กี่ถ้อยคำ กล่าวชื่นชมความดีความชอบในสนามรบของฟู่เซียว อีกทั้งยังสรรเสริญความจงรักภักดีของแม่ทัพจ้าว
สำหรับชาวบ้านทั่วไป การพระราชทานเช่นนี้นับเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ แต่เหล่าผู้ทรงอิทธิพลในกรุงหลวงที่คลุกคลีอยู่ในแวดวงขุนนางมานานกลับอ่านความหมายที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิงได้
ในพระบรมราชโองการกล่าวชื่นชมฟู่เซียวเพียงพอเป็นพิธี แต่กลับสรรเสริญแม่ทัพจ้าวอย่างเต็มที่ด้วยถ้อยคำจริงใจ
ของขวัญที่ส่งมาแม้มีค่า แต่ก็ไม่ได้สะดุดตานัก ดูคล้ายสินเดิมที่มอบให้บุตรสาวของแม่ทัพผู้รักษาชายแดน มากกว่าจะเป็นของขวัญวันแต่งงานสำหรับแม่ทัพที่กำลังได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้
ความใกล้ชิดห่างเหินในเรื่องนี้ คนตาดีย่อมมองออกได้ทันที
เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะเห็นแก่ความจงรักภักดีของจ้าวติ้ง แม่ทัพใหญ่ปราบตะวันตกผู้กรำศึกมาหลายปี ฮ่องเต้จึงยอมเหลือเยื่อใยสุดท้ายไว้ให้ตระกูลฟู่
คราวนี้ผู้คนในกรุงหลวงจึงเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า ตระกูลฟู่ล่วงเกินองค์รัชทายาทเข้าอย่างจังจริง ๆ
การแต่งงานครั้งนี้ หากจะพูดให้ถูก ก็ไม่ใช่ความรุ่งโรจน์ของฟู่เซียว หากแต่เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ตระกูลฟู่ยังพอไขว่คว้าไว้ได้ในยามนี้
ดีที่ยังพอได้พึ่งพาแม่ทัพจ้าว ไม่เช่นนั้นเมื่อทั้งจวนแม่ทัพมีเพียงฟู่เซียวคนเดียวคอยค้ำจุน คราวนี้คงตกต่ำลงในกรุงหลวงอย่างสิ้นเชิง
ค่ำคืนนั้น ณ ห้องบรรทมในตำหนักรัชทายาท