ราคาขั้นต่ำถูกต่งเส้าเฟิงพูดออกมาตรงๆ สีหน้าจางเต๋อหัวเหมือนพ่อแม่ตาย แต่ก็ยังต้องยิ้มให้ดูปกติ ดูน่าเกลียดยิ่งนัก
"นี่ๆๆ เสี่ยวตงก็รู้ว่าวงการเราน่ะ ของดีๆ หายากจะตาย ต้องใช้ทั้งสายตาและโชค นายแบบนี้ทำให้ข้าลำบากใจจริงๆ"
จางเต๋อหัวทำหน้าตาเว้าวอน พยายามขายความจนหวังให้คุณหนูลึกลับคนนี้ไม่คิดเอาเปรียบเขา
พัดบังหน้านี้มีมูลค่าอย่างน้อยหกแสนขึ้นไป ตอนที่คนขายพัดบังหน้านี้ก็เพราะบ้านมีเหตุจำเป็นต้องใช้เงินรักษาชีวิต แต่จางเต๋อหัวฉวยโอกาสกดราคาได้มา
เขาหลอกคนอื่นก่อน ตอนนี้ต่งเส้าเฟิงหลอกเขาก็ไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย
"เถ้าแก่จางพูดแบบนี้ข้าเห็นด้วยมาก" ต่งเส้าเฟิงพยักหน้า พอได้ยินแบบนั้นจางเต๋อหัวก็โล่งอก ทอดสายตาเป็นมิตร นึกในใจว่าเจ้าเด็กนี่ยังรู้จักพูดดีๆ บ้าง
ถึงขั้นคิดว่าแต่ก่อนทำกับมันรุนแรงไปหน่อย เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย
แต่คำพูดต่อมาของต่งเส้าเฟิงทำให้เขาอยากพุ่งเข้าไปกัดเนื้อมันออกมาสักชิ้น
"ในเมื่อเรารู้ราคาขั้นต่ำของสิ่งนี้ ก็ถือว่าเราใช้สายตาหาของดี ซึ่งเถ้าแก่จางคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?"
จางเต๋อหัวทั้งตัวเหมือนโดนฟ้าผ่า แข็งทื่ออยู่ตรงนั้น
นี่มันบ้า ใครเขาเรียกว่าหาของดี นี่มันโกงชัดๆ
"จื่อหยุน ข้าบอกเจ้าเลย เถ้าแกจางไม่ใช่คนธรรมดา เขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น รู้ว่าเจ้าต้องการอะไร ล่วงหน้าซื้อพัดบังหน้านี้ไว้ให้เจ้าแล้ว เป็นคนดีจริงๆ" คำพูดของต่งเส้าเฟิงทำให้ซุนจื่อหยุนงงไปหมด