ต่งเส้าเฟิงหนีออกมาจากชุมชนก็ไปหาที่พักในโรงแรมแห่งหนึ่งเป็นการชั่วคราว ห้องเช่าเดิมเขาไม่คิดจะกลับไปอีกแล้ว
แต่เขากลับพบว่าตัวเองมีแรงมากขึ้นโดยไม่คาดคิด เขาดีใจมาก นี่ต้องเป็นพลังจากแหวนมังกรแน่นอน
ที่หน้าโรงแรมเขายังลองยกแท่นหินทรงกลมที่วางอยู่ที่พื้นหน้าประตูได้อีกด้วย
เจ้านั่นอย่างน้อยก็สองสามร้อยชั่ง แทบไม่น่าเชื่อ
ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้มาก่อน แต่ตอนนี้ก็ยังไม่สาย
ไม่แปลกที่ก่อนหน้านี้ถึงมีพลังน่าเกรงขาม ฝ่าวงล้อมของคนสามคนออกมาได้อย่างง่ายดาย
หลังจากดีใจได้สักพัก เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว
มีแค่แรงมากก็ไม่เรียกว่าไม่มีประโยชน์ แค่มีข้อจำกัด เพราะถึงไม่รู้วิธีต่อสู้ ยังไงกำสองหมัดก็สู้มือทั้งสี่ไม่ได้
ถ้าฝ่ายตรงข้ามมีคนเยอะแล้วพากันรุมขึ้นมา สองคนจับขา สองคนจับแขน อีกคนกอดเอว ต่อให้แรงมากแค่ไหนก็จบเหมือนกัน
อืม ถ้ารู้วิชายุทธ์สักหน่อยก็คงดี
ในใจก็เตือนตัวเองเงียบๆ ว่าต่อไปต้องควบคุมแรงให้ดี ไม่งั้นพลาดไปทำร้ายคนเข้าโดยไม่ตั้งใจคงไม่ดี
คิดไปคิดมา ถึงโจวเทียนไฉจะเก่งแค่ไหน ถ้าเราเปลี่ยนโรงแรมทุกวัน ต่อให้เขามีสายสัมพันธ์กว้างขวางแค่ไหนก็ไม่มีทางหาเราเจอ
ถ้ายังถูกหาเจออีก ก็ได้แต่ยอมรับซวย
หนักสุดก็แค่สู้กับเขาให้มันรู้แล้วรู้รอด ยังไงเขาก็คงไม่กล้าฆ่าคน หนักสุดก็แค่โดนซ้อมไปรอบหนึ่ง
อีกอย่าง ตอนนี้แรงเรามากขนาดนี้ ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าใครจะได้ซ้อมใคร