เฉิงเซียวถิงยืดตัวขึ้น คว้ากระดาษทิชชู่จากกระเป๋าออกมา ก้าวขายาวตามไปสองก้าว ดึงปกเสื้อด้านหลังเธอไว้
เขาก้มลง ใช้กระดาษทิชชู่เช็ดลิปสติกที่เบี้ยวออกจากมุมปากของเธอ เสียงแหบพร่า: "คืนนี้ออกมาได้ตอนไหน?"
"ออกมาไม่ได้แล้ว!" สุ่ยสุ่ยปัดมือเขาออก
"งั้นเอาที่อยู่บ้านยายเธอมาให้ฉันหน่อยได้ไหม"
"จะเอาบ้านยายไปทำไม?"
"เปล่า แค่อยากดูว่าไกลแค่ไหน"
.......
ดึงประตูรถพาซัตเปิดแล้วปีนเข้าไป "ป้ากับพี่สาวฉันอยู่ด้วย คืนนี้เป็นศึกสงครามครอบครัว อย่ามาก่อกวนฉันหน่อยเลย!"
เฉิงเซียวถิงเหยียบคันเร่งส่งเธอถึงปากทางเข้าบ้านพักของครอบครัวโรงเรียนมัธยมต้นประจำเมือง
สุ่ยสุ่ยปลดเข็มขัดนิรภัย ผลักประตูลงรถ วิ่งกลับบ้านโดยไม่หันหลัง
เฉิงเซียวถิงนั่งอยู่ที่เบาะขับ ลดกระจกลง
มองเงาสีชมพูกลมกลิ้งวิ่งเข้าไปในประตูเหล็ก หยิบโทรศัพท์ออกมา กดโทรหาผู้ช่วยโจว
"ตรวจร้านเก่าแก่ของเมืองเหลียงซีหน่อย ว่าร้านไหนทำอาหารซูเจียงแบบดั้งเดิมอร่อยที่สุด" เฉิงเซียวถิงหมุนพวงมาลัยด้วยมือเดียว
ปลายสาย ผู้ช่วยโจวยังเคี้ยวบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ในปาก: "คุณเฉิง ตรวจแล้วครับ เด๋อเฉิงโหลว เชฟใหญ่จางของพวกเขาเป็นผู้สืบทอดมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ แต่ทำได้แค่วันละสิบโต๊ะ และต้องจองล่วงหน้าหนึ่งเดือน ส่วนใหญ่คนเก่าแก่ในวงการเมืองและธุรกิจท้องถิ่นชอบไปกัน"
เฉิงเซียวถิงมองกำแพงอิฐเก่าแก่ของบ้านพักในกระจกมองหลัง "จัดกล่องอาหาร signature มาให้ชุดหนึ่ง ส่งไปที่ไฟถนนต้นที่สามทางซ้ายของประตูใหญ่หมู่บ้านเจียงหนานตอนค่ำ"