ซาลาเปาหมูสับ, โจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับ, กับเครื่องเคียงอีกสองสามอย่าง
เจียงสุ่ยสุ่ยเดินไปนั่งบนเก้าอี้บาร์สูง
โจ๊กยังอุ่นอยู่
เธอหยิบช้อนตักเข้าปาก
ท้องรู้สึกอุ่นขึ้นเล็กน้อย
เฉิงเซียวถิงนั่งอยู่อีกฝั่ง ไม่กิน มองเธอ
"เรื่องเมื่อคืน ไม่จำจริงเหรอ?" เขาถาม
เจียงสุ่ยสุ่ยมือชะงัก "จำได้นิดหน่อย"
"ตอนไหน"
"ตอนคุณ... ในรถ จูบฉัน" เสียงเจียงสุ่ยสุ่ยเบามาก
"นั่นนายเป็นคนจูบฉันเอง" เฉิงเซียวถิงแก้
เจียงสุ่ยสุ่ยเงยหน้ามองเขา "ฉันเมา แต่คุณไม่ได้เมา ทำไมไม่ผลักฉันออกไป"
"ฉันผลักแล้ว" เฉิงเซียวถิงสีหน้าไม่เปลี่ยน "นายแรงเยอะ ผลักไม่ออก"
เจียงสุ่ยสุ่ยไม่เชื่อหรอก
ซิกแพ็คแปดกล่องของเขามีไว้ประดับเหรอ
"แล้วเสื้อผ้าล่ะ" เจียงสุ่ยสุ่ยถาม "คุณถอด"
"ใช่"
"คุณ..." เจียงสุ่ยสุ่ยกัดฟัน "คุณเห็นหมดเลยเหรอ"
เฉิงเซียวถิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้
"เห็นหมด"
เจียงสุ่ยสุ่ยหน้าแดงก่ำ
"คุณไร้ยางอาย"
"นายอ้วกใส่ฉันทั้งตัว ตอนนั้นไม่คิดถึงผลที่จะตามมาเลยเหรอ?" เฉิงเซียวถิงถามกลับ
เจียงสุ่ยสุ่ยพูดไม่ออก
รู้สึกผิดจริง ๆ
เธอเงียบหน้าก้มกินโจ๊ก ยัดซาลาเปาเข้าปาก
กินเสร็จ
ออดหน้าประตูดังขึ้น
เฉิงเซียวถิงเดินไปเปิดประตู
ผู้ช่วยยืนอยู่หน้าประตู มือถือถุงช้อปปิ้งหลายใบ
"คุณเฉิง เสื้อผ้าที่คุณสั่งไว้" ผู้ช่วยไม่กล้าเหลือบตามองไปทางอื่น
"อืม" เฉิงเซียวถิงรับถุงมา ปิดประตู