เจียงสุ่ยสุ่ยนอนอยู่บนที่นอนยางพารา นุ่มมาก เธอพลิกตัว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
อีกฝ่ายตอบกลับเร็วมาก
[ ]: [นอนเยอะ ๆ ดีต่อหลัง ไม่จำเป็นต้องเป็นคนท้องเท่านั้น เธอก็ต้องการเหมือนกัน!]
เจียงสุ่ยสุ่ยมองคำว่า 'หลัง' แล้วใบหน้าร้อน วูบ เธอปวดหลังเพราะใครกันนะ
เธอพิมพ์: [ขอบคุณคุณเฉิง เรื่องยาแก้ท้องอืดน่ะ อย่าทำจริง ๆ นะ หน้าแตกมาก]
[ ]: [เริ่มดำเนินการแล้ว]
เจียงสุ่ยสุ่ยคว่ำโทรศัพท์ลงบนท้อง ผู้ชายคนนี้พูดแล้วต้องทำจริง ๆ
หลินเจียเจียโน้มตัวเข้ามา ยื่นมือกดที่นอน
''ความยืดหยุ่นแบบนี้ สุดยอดมาก''
หลินเจียเจียพูด ''คุณเฉิงนี่เลี้ยงเธอเป็นสัตว์คุ้มครองพิเศษเลยนะ แต่พูดจริง ๆ เขาจะทำยาแก้ท้องอืดนั่นจริงเหรอ?''
''เขาตั้งกลุ่มวิจัยขึ้นมา''
เจียงสุ่ยสุ่ยลุกขึ้นนั่ง เปิดวีแชทให้หลินเจียเจียดู ''เขาดึงฉันเข้าไปด้วย ชื่อกลุ่มว่า 'แผนยาแก้ท้องอืดเฉพาะมหาวิทยาลัยปักกิ่ง' ข้างในล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลเหอหมู่ทั้งนั้น''
หลินเจียเจียมองดูบันทึกการสนทนาในกลุ่ม
ผู้เชี่ยวชาญ A: [คุณเฉิง ปรับสัดส่วนสารสกัดจากฮอว์ธอร์นแล้ว รสชาติออกหวาน]
ผู้เชี่ยวชาญ B: [สำหรับนักศึกษานอนดึกทำร้ายกระเพาะอาหาร เพิ่มส่วนผสมเห็ดหูหนู]
เฉิงเซียวถิงตอบในกลุ่ม: [สัปดาห์หน้าส่งตัวอย่าง เธอชิม]
หลินเจียเจียยกนิ้วโป้งให้
''นายทุนไร้มนุษยธรรม เพื่อรักษาหน้าให้เธอ ถึงกับบังคับให้สูตินรีแพทย์มาเป็นหมอระบบทางเดินอาหารเลย''