หมอเฉินเงียบไปหนึ่งนาที
หมอเฉิน: [ดูดีลซื้อกิจการเหรอ?]
ผู้ช่วย: [ไม่ใช่ เจ้าของร้านถูกห่มผ้าห่มผ้าห่มขนสัตว์อยู่ทำการบ้าน ส่วนเจ้านายนั่งห่างจากเธอสองเมตร]
หมอเฉิน: [แย่แล้ว]
มือผู้ช่วยสั่น: [จริงเหรอที่พัง?เมื่อสองวันก่อนไม่ใช่ให้เปลี่ยนที่นอนยางพาราไปแล้วเหรอ]
หมอเฉินส่งเสียงหนึ่ง ผู้ช่วยแปลงเป็นข้อความ
[พังอะไรล่ะ เรียกว่าอึดอัดต่างหาก นายรู้จักคำว่าไฟเก่าในบ้านเก่าน่ะหรือไง เขากำลังทนอยู่ ตอนนี้นายไปที่ร้านถงเหรินถัง ซื้อชาดอกเก๊กฮวยลดไฟสองกล่อง แล้วแวะตลาดสดซื้อต้นหอมกับหอยนางรมเตรียมไว้ รอสอบเสร็จ เขาได้ใช้แน่]
ผู้ช่วยมองคำว่า “ต้นหอมกับหอยนางรม” บนหน้าจอ แล้วตอบสติกเกอร์ตกลง
มนุษย์เงินเดือน ความสุขช่วงล่างของเจ้านายก็เป็นส่วนหนึ่งของงานเหมือนกัน
วิชาสุดท้ายสอบเสร็จ เสียงกระดิ่งดังขึ้น
เจียงสุ่ยสุ่ยนั่งอยู่แถวที่สาม ปิดฝาปากกา
เธอตรวจทานข้อสอบตั้งแต่ต้นจนจบ ข้อเลือกตอบทำได้หมด สูตรใหญ่ไม่ได้แทนค่าผิด โดยเฉพาะข้อคำนวณสุดท้าย คำนวณถึงทศนิยมสองตำแหน่งชัดเจน
มั่นคงแล้ว อย่างน้อยแปดสิบห้าคะแนนขึ้นไป
ไม่ต้องเรียนซ้ำ ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่ต้องถูกเฉิงเซียวถิงกดให้ทำข้อสอบเร่งด่วนที่โต๊ะไม้จริงยาวสองเมตรอีก
เธอส่งข้อสอบ เดินออกจากห้องเรียน
ข้างนอกลมแรงมาก ฤดูหนาวของนครปักกิ่งพัดใส่หน้าเหมือนมีดบาด