เขาถอนหายใจยาว หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก
สุ่ยสุ่ยเดินตามอยู่ข้างๆ
"พ่อ คำพูดเมื่อกี้ลื่นไหลจริงๆ เลยนะคะ" สุ่ยสุ่ยประเมิน
"นี่แหละที่เรียกว่าศิลปะแห่งการใช้ภาษา"
พ่อของเจียงยัดผ้าเช็ดหน้ากลับเข้ากระเป๋า "การก้าวเดินในสังคม เกียรติยศต้องสร้างเอง เธอจำไว้ให้ดี ไม่ว่าจะเจอสถานการณ์ที่น่าอายแค่ไหน ขอแค่เธอไม่เขิน คนอื่นก็จะเขินเอง"
สุ่ยสุ่ยรับคำด้วยความเคารพ พยักหน้า
สถานีตำรวจท้องที่
วันตรุษจีน สถานีแทบไม่มีคน โถงเวรมีตำรวจไม่กี่คนนั่งดื่มชา
พ่อของเจียงถือกระเป๋าเอกสารเดินเข้าไป
ตำรวจหนุ่มน้อยผู้ไปบ้านตระกูลเจียงเมื่อเช้าเห็นเขาเข้า ก็โบกมือทัก
"อาจารย์เจียง มาแล้วหรือครับ" เสี่ยวหลี่ชี้ไปที่ห้องประชุมข้างๆ "เข้าไปข้างในเลยครับ คอมเปิดไว้แล้ว วิดีโอการบรรยายเตรียมพร้อมแล้ว พอดูจบลงแอปต่อต้านการฉ้อโกงก็พอครับ"
พ่อของเจียงพยักหน้า
"ลำบากนายตำรวจแล้วนะ" พ่อของเจียงเดินเข้าไป
ห้องประชุมไม่ใหญ่ กลางห้องมีโต๊ะยาว ปลายสุดเป็นเครื่องฉายภาพ
เสี่ยวหลี่เปิดคอมพิวเตอร์ คลิกเปิดไฟล์พาวเวอร์พอยต์ชื่อ "คู่มือป้องกันการฉ้อโกงทางโทรคมนาคมรูปแบบใหม่"
"อาจารย์เจียง ดูไปก่อนนะครับ ผมออกไปเขียนรายงานก่อน" เสี่ยวหลี่หันหลังเดินออกไป
ในห้องประชุมเหลือเพียงพ่อของเจียงกับสุ่ยสุ่ย
พ่อของเจียงดึงเก้าอี้ออกนั่ง
เขาหยิบสมุดปกแข็งออกจากกระเป๋าเอกสาร คลายฝาปากกาหมึกซึม
บนจอโปรเจ็กเตอร์เริ่มเล่นเคสตัวอย่างการป้องกันการฉ้อโกง