ซุยซุยตะโกนอยู่ในใจสุดเสียง ถ้าเธอเป็นเฉิงเซียวถิง เธอจะจับนิ้วของคุณหนูกู่เพื่อเซ็นสัญญาบนเอกสารโครงการทันที กลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ
หลังฉากกั้น
เฉิงเซียวถิงพิงเก้าอี้ไท่ซือ เขาสวมสูทตัดเย็บพิเศษสีเทาเข้ม ไม่ผูกเน็คไท ปลายคอเสื้อเปิดออกเล็กน้อย นิ้วเรียวเกลือกกลิ้งถ้วยชากระเบื้องสีขาว
มุมปากของเฉิงเซียวถิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ แต่แววตาไม่มีความอบอุ่น
“คุณหนูกู่คำนวณได้ละเอียดมาก” เฉิงเซียวถิงวางถ้วยชา เซรามิกกระทบพื้นโต๊ะเกิดเสียงเบา ๆ “เงื่อนไขน่าดึงดูดจริง ๆ”
คุณหนูกู่ปิดแฟ้มเอกสาร ยิ้มอย่างมั่นใจ: “ถ้าคุณเฉิงคิดว่าน่าดึงดูด งั้นพวกเรา…”
“คุณหนูกู่เข้าใจผิดแล้ว” เฉิงเซียวถิงพูดขัดขึ้น
เฉิงเซียวถิงโน้มตัวไปข้างหน้า มือทั้งสองข้างประสานกันวางบนขอบโต๊ะชา
“ที่ฉันว่าดึงดูด คือเลย์เอาต์ของพาวเวอร์พอยต์ที่คุณหนูกู่ทำได้ดีมาก เหมาะที่จะไปเป็นหัวหน้าแผนกวางแผนของกลุ่มบริษัทเรา”
รอยยิ้มของคุณหนูกู่แข็งค้าง
ซุยซุยหลังฉากกั้นแทบจะบีบปากกาในมือหัก
บ้าจริง ๆ หัวหน้าแผนกวางแผนอะไรกัน! คนอื่นเขานำกำไรหมื่นล้านมาคุยเรื่องแต่งงาน เธอกลับให้เขาไปทำงานงั้นเหรอ?
คุณหนูกู่หายใจเข้าลึก ๆ รักษามารยาทของคุณหนูตระกูลใหญ่: “คุณเฉิง ฉันกำลังคุยกับคุณเรื่องความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ระดับหมื่นล้าน คุณคิดว่าเงื่อนไขของฉันไม่เพียงพอหรือ?”