"ฉันดูคะแนนของเธอแล้ว"
"นั่นฉันลอกมา" เจียงสุ่ยสุ่ยพูดออกไปโดยไม่ทันคิด
"ลอกใครมา"
เจียงสุ่ยสุ่ยหุบปากทันที
เฉิงเซียวถิงใช้ปากกาวงกลมหลังชื่อเธอ
"เอาเธอละกัน ตั้งแต่นี้รับผิดชอบรับ-ส่งการบ้าน และช่วยฉันจัดเรียงแฟ้มแผนการสอน"
"ฉันไม่ว่าง ฉันต้องเข้าร่วมชมรม แล้วก็เตรียมตัวสอบโท"
"เธอปีหนึ่งจะสอบโทอะไร"
"ฉันเตรียมตัวล่วงหน้า"
เฉิงเซียวถิงวางปากกาลง
"เทอมละสองหน่วยกิต วิชานี้ฉันให้คะแนนเก็บเต็ม"
เจียงสุ่ยสุ่ยเป็นคนชอบคะแนน
เธอกัดริมฝีปาก ไม่พูดอะไร
"บวกกับค่าแรงงานพิเศษเดือนละสองพัน" เฉิงเซียวถิงเพิ่มเงื่อนไข
เงินนี้คุณเฉิงออกเองนะ
เจียงสุ่ยสุ่ยเป็นคนชอบเงิน
"ไม่เอาก็ช่าง ฉันหาคนอื่น" เฉิงเซียวถิงทำท่าจะขีดวงกลมนั้นทิ้ง
"เดี๋ยว"
เจียงสุ่ยสุ่ยเดินเข้าไป กดมือเขาไว้
อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายคนนี้สูงมาก
เจียงสุ่ยสุ่ยสะดุ้งถอนมืออย่างกับโดนไฟฟ้าช๊อต แล้วซ่อนไว้ด้านหลัง
เฉิงเซียวถิงมองหลังมือตัวเอง
เขาลุกขึ้น
ร่างสูงบดบังแสงจากหน้าต่าง
เงามืดทับเจียงสุ่ยสุ่ยไว้ทั้งตัว
เธอถอยหลังหนึ่งก้าว เอวแตะขอบโต๊ะทำงาน
ไม่มีที่ไปอีกแล้ว
เฉิงเซียวถิงยันมือทั้งสองข้างบนขอบโต๊ะ กักเธอไว้ตรงกลาง
"กลัวฉันเหรอ"
"ใครกลัวเธอกัน" เจียงสุ่ยสุ่ยหันหน้าหนี ไม่มองเขา
"แล้วเธอหลบทำไม"
"ชายหญิงอยู่ด้วยกันสองคน ไม่ดี ณ ตอนนี้เธอเป็นอาจารย์"
เฉิงเซียวถิงก้มลง ใกล้เข้ามา
"ตอนที่เธอดึงเสื้อฉันในรถ ทำไมไม่คิดว่าไม่ดีล่ะ"