"คุณเจียง"
ผู้ช่วยโจวปรับแว่นตากรอบทองบนดั้งจมูก "จากมุมมองเชิงวัตถุวิสัย การที่คุณเฉิงเทอาหารเย็นของคุณทิ้ง เป็นการกระทำที่หยาบคายมาก แต่จุดประสงค์ของเขาคือต้องการตัดตอนการระบายอารมณ์ที่ไม่สมเหตุสมผลของคุณ ตอนนี้คุณกลับมาทานได้แล้ว อารมณ์สงบลงหรือยัง?"
สุ่ยสุ่ยกัดไส้กรอกคู่
"ยังไม่สงบ" สุ่ยสุ่ยตอบ
ผู้ช่วยโจวพยักหน้า เขาดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามสุ่ยสุ่ยออก นั่งลง วางกระเป๋าเอกสารไว้บนตัก
"งั้นแบบนี้" ผู้ช่วยโจวหยิบเครื่องบันทึกเสียงออกมาจากกระเป๋า วางบนโต๊ะ "คุณเจียง คุณโกรธเพราะอะไรกันแน่? คุณพูดสาเหตุที่แท้จริงออกมา ผมจะช่วยวิเคราะห์ให้ ถ้าเป็นปัญหาเรื่องการสื่อสาร ผมช่วยคุณเรียบเรียงโครงร่างความต้องการ พรุ่งนี้เช้าที่ประชุมผมจะรายงานให้คุณเฉิงฟัง"
สุ่ยสุ่ยมองเครื่องบันทึกเสียงสีดำ
เธอวางตะเกียบลงบนโต๊ะเสียงดัง
"ผู้ช่วยพิเศษโจว" สุ่ยสุ่ยมองเขา "คุณไม่มีแฟนก็มีเหตุผล"
ผู้ช่วยโจวกดปุ่มหยุดเครื่องบันทึกเสียง
"ผมโสดเพราะงานเต็ม" ผู้ช่วยโจวแถลงข้อเท็จจริง "ปริมาณงานของเฉิงซื่อกรุ๊ปไม่สนับสนุนให้ผมแบ่งเวลาให้ความรักส่วนตัว มันไม่เกี่ยวกับทักษะการสื่อสารทางอารมณ์"