"C ระดับ เพิ่มพลังโจมตีพื้นฐานเล็กน้อย"
เฉินเหย่เก็บงำใจไว้ ไม่บอกพรสวรรค์ SSS ของตัวเอง เพราะเขาอ่านนิยายเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลกมามากพอรู้ว่า ในกาลอวสานศีลธรรมมนุษย์จะเสื่อมทรามอย่างรวดเร็ว
เขามีพรสวรรค์ขั้นสูงสุด แต่ตอนนี้ก็เหมือนไม่มี ระวังตัวไว้ดีกว่า ที่สำคัญเพื่อนร่วมห้องเป็นคนปากสว่าง เก็บความลับไม่อยู่
"C ก็ไม่เลวนะ ดีกว่า D ว่าแต่ นี่มันจริงหรือหลอกกันแน่? เป็นรายการเรียลลิตี้แกล้งคนหรือเปล่า? กล้องซ่อนอยู่ไหนวะ?"
ฉินจ้าวหยางพูดพลางมองหาไปรอบ ๆ
"เราคงข้ามมิติมาจริง ๆ ถ้าสุ่มพรสวรรค์ได้จริง งั้นที่เสียงประกาศบอกก็คงจริงด้วย"
เฉินเหย่ขมวดคิ้ว การทดสอบครั้งแรกคงต้องพึ่งเพื่อนร่วมห้องคนนี้ หากหาหน้าไม้ได้สักคัน ฉินจ้าวหยางก็พร้อมรบได้ทันที
เขาถามต่อ "ว่าแต่ ค่าสถานะพื้นฐานของนายเท่าไหร่?"
"พลัง 3 ความคล่อง 5 ร่างกาย 3 จิตใจ 3"
ฉินจ้าวหยางไม่คิดมาก บอกค่าพื้นฐานของตัวเองทันที
เฉินเหย่ครุ่นคิด ดูท่าค่าสถานะพื้นฐานจะถูกกำหนดตามสภาพร่างกาย
เขาสูง 185 ซม. ร่างกายกำยำชอบกีฬา ส่วนฉินจ้าวหยางเป็นไอ้ผอมกระหร่องสูงแค่ 170 กว่า ๆ งานอดิเรกคือเล่นเกม ดูหนังโป๊
สายตาของเขาจับไปที่จ้าวไห่ฝั่งตรงข้ามทางเดิน จ้าวไห่ตั้งแต่ปีหนึ่งก็เป็นตัวจริงตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดทีมบาสของมหาวิทยาลัย รูปร่างใหญ่กว่าเขาอีก ค่าสถานะพื้นฐานคงไม่ต่ำ
เมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น ค่าสถานะพื้นฐานก็จะเพิ่มตาม ส่วนต่างแค่นิดหน่อยตอนนี้คงไม่เป็นไร ถ้าไม่นับพรสวรรค์
แต่นี่คือเกมเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลก ในตู้โดยสารนี้จะมีสักกี่คนที่รอดชีวิตก็ยังไม่รู้ นับประสาอะไรกับการเพิ่มเลเวล
"ทุกคนดูระบบสิ มีกลุ่มแชท เป็นกลุ่มใหญ่ของทั้งขบวนเลย ดูเหมือนระบบนี้สร้างกลุ่มเองได้ด้วย เพิ่มเพื่อน ส่งข้อความไรงี้ มีคลังเก็บของด้วย"
คนพูดคือหัวหน้าห้องโจวหย่าถิง เธอใส่ชุดนอนลายหมีสีชมพูน่ารักสุด ๆ
เฉินเหย่เปิดหน้าระบบอีกครั้ง เจอสัญลักษณ์ฟองสบู่ นึกในใจว่าเข้ากลุ่มแชท หน้ากลุ่มก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ข้อความในกลุ่มพุ่งพรวดเหมือนเขื่อนแตก
[ตู้ 1 (จางเหว่ย): เชี่ยเชี่ยเชี่ย! ที่นี่มันที่ไหนกันวะ! ฉันสุ่มได้พรสวรรค์ D เรียกว่า "มองกลางคืน" มีประโยชน์อะไร!]
[ตู้ 2 (หลิวต้ง): เงียบหน่อย ฉันได้ C "มือว่องไว" ฮ่า ๆ ๆ! ความคล่องพื้นฐาน +2 แถมเปิดล็อกได้ มีใครอยากเข้ากลุ่มกับฉันไหม?]
[ตู้ 8 (ซุนน่า): แกโง่หรือเปล่า C ยังยิ้มออก อีกเดี๋ยวตายไม่รู้ด้วยซ้ำ]
[ตู้ 4 (หวังเฉียง): ใครสน C ของแก ฉันได้ A "เงาลมกรด" ความคล่องเติบโตสองเท่า เดี๋ยวฉันเทพแล้วจะปกป้องพวกแกเอง!]
[ตู้ 7 (หลินเสี่ยวอวี่): มีใครรู้ไหมว่านี่เรื่องจริงหรือเปล่า หนูกลัว หนูอยากกลับบ้าน...]
[ตู้ 6 (เฉินห้าว): อย่าตื่นตระหนก ฉันดูร้านค้าระบบแล้ว ใช้แต้มแลกอาหารกับน้ำได้ เกมนี้เล่นได้]
ข้อความไหลเร็วจนตาเฉินเหย่ตามไม่ทัน
เขาสังเกตว่า ID พวกนี้มีหมายเลขตู้กำกับหน้า รถไฟทั้งขบวนมี 8 ตู้ รวม 320 คน
แล้วดูจากเนื้อหาแชท คนพวกนี้น่าจะเป็นนักศึกษาและอาจารย์มหาวิทยาลัยอวิ๋นเฉิง
"บางทีตู้อื่นอาจมีคนรู้จักด้วย"
ฉินจ้าวหยางก็จ้องข้อความกลุ่ม
เฉินเหย่ไม่สนใจเขา อ่านกลุ่มต่อ
[ตู้ 4 (จ้าวรั่วซี): เพื่อน ๆ ทุกคน ฉันคืออาจารย์จ้าวรั่วซีจากภาคคอมพิวเตอร์ ขอให้ทุกคนตั้งสติ ที่สำคัญตอนนี้คือยืนยันตัวตนและตำแหน่งของทุกคน ฉันแนะนำให้แต่ละตู้รู้จักกันก่อน พอไปถึงที่ที่เรียกว่า "นครศพ" แล้วให้รวมกลุ่มกันให้มากที่สุด]
เห็นข้อความนี้ เฉินเหย่เลิกคิ้วเล็กน้อย
จ้าวรั่วซีคืออาจารย์ประจำชั้นปี 1 ห้อง 3 ภาคคอมพิวเตอร์ของเขาเอง
เฉินเหย่ส่งข้อความในกลุ่ม
[ตู้ 3 (เฉินเหย่): อาจารย์จ้าวครับ ผมกับฉินจ้าวหยางอยู่ตู้ 3 หัวหน้าห้องโจวหย่าถิงก็อยู่ตู้เราครับ]
[ตู้ 4 (จ้าวรั่วซี): เฉินเหย่? พวกคุณอยู่ตู้ 3 กันหมดเลย? ดีมาก! ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่ชัด แต่เมื่อกฎบอกว่าต้องลงไปทดสอบ เราก็ต้องเผชิญ ครูแนะนำให้แต่ละตู้สำรวจพรสวรรค์และความสามารถของทุกคน พอถึงนครศพลงรถแล้วเราค่อยรวมตัวกัน]
[ตู้ 4 (จ้าวรั่วซี): แล้วก็ มีใครรู้สถานการณ์ของตู้อื่นบ้างไหม? ตู้ 4 นอกจากครูแล้ว ยังมีนักศึกษาภาคฟิสิกส์กับคณิตศาสตร์บางส่วน ปนกันประมาณ 3 ห้อง]
[ตู้ 2 (หลิวต้ง): ตู้ 2 พวกเราคณะภาษาต่างประเทศกับนิติศาสตร์ครับ]
[ตู้ 5 (หวังเฉียง): ตู้ 5 คณะบริหารกับศิลปกรรมครับ]
[ตู้ 7 (หลินเสี่ยวอวี่): ตู้ 7 มีคณะอักษรศาสตร์กับศึกษาศาสตร์ค่ะ]
ข้อความยังเดินหน้า แต่ละตู้ทยอยรายงานองค์ประกอบของตัวเอง
ดูเหมือนรถไฟมรณะนี้จะสุ่มกระจายนักศึกษาและอาจารย์มหาวิทยาลัยอวิ๋นเฉิงไปตาม 8 ตู้
เฉินเหย่ออกจากหน้าแชท ดูร้านค้าแต้มกับคลังสินค้า
ร้านค้าแต้มมีของใช้ประจำวันครบทุกอย่าง ขนาดบุหรี่ ผ้าอนามัย ถุงยางก็มี แต่ตอนนี้แต้มทุกคนเป็นศูนย์
คลังสินค้าเป็นพื้นที่เก็บของ แต่เก็บได้เฉพาะของที่แลกด้วยแต้มหรือดรอปจากมอนสเตอร์
นักศึกษาคนอื่นก็เริ่มคุยกัน อย่างน้อยตอนนี้ก็รู้ว่าบนรถไฟมีแต่คนในมหาวิทยาลัยเดียวกัน ไม่มีอะไรประหลาด
ในตู้คึกคักขึ้นอีกครั้ง บางคนศึกษาฟังก์ชันระบบ บางคนคุยเรื่องพรสวรรค์
ทันใดนั้น เสียงดังก้องก็ระเบิดขึ้นในตู้
"เงียบกันได้แล้ว!"
ทุกสายตาถูกดึงดูดไป
จ้าวไห่ลุกขึ้นจากที่นั่ง
เขาสูง 195 ซม. หนัก 90 กก. ทั้งตัวเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ
แม้จะใส่เสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงขาสั้นลายดอก ความรู้สึกกดดันก็ไม่ลดลงเลย ในฐานะสมอลฟอร์เวิร์ดตัวจริงทีมบาส หลายคนรู้จักเขา
ตู้อื่นไม่รู้ แต่ในตู้นี้ ถ้าพูดถึงร่างกาย จ้าวไห่บอกว่าที่สอง ไม่มีใครกล้าที่หนึ่ง
"ที่อาจารย์จ้าวบอก พวกคุณคงเห็นแล้วใช่ไหม? เธอพูดถูก ตอนนี้สติแตกก็ไม่มีประโยชน์ ร้องไห้ก็ไม่มีประโยชน์"
"พวกเรา 40 คนถูกขังในตู้โดยสารนี้ อีก 2 ชั่วโมงต้องลงไปในนครศพอะไรนั่นแล้วอยู่ให้รอด 24 ชั่วโมง"
"ไม่มีใครรู้ว่าที่นั่นมีอะไร แต่เมื่อกฎบอกว่าฆ่ามอนสเตอร์ได้แต้ม ก็แปลว่าที่นั่นมีมอนสเตอร์"
น้ำเสียงของจ้าวไห่ทุ้มหนักแน่น มีพลังน่าเชื่อถืออย่างเป็นธรรมชาติ
ตู้โดยสารเงียบลง ทุกคนมองเขา
"ดังนั้น เราต้องรวมตัวกัน ต่างคนต่างอยู่ตายเร็ว สามัคคีกันโอกาสรอดถึงจะมาก"
เขาพูดจบก็หยุดนิดหนึ่ง แล้วยกมือขวา กำหมัดขึ้นตรงหน้า
"ผมเปิดก่อนเลย"
สิ้นเสียง หมัดของจ้าวไห่ก็ฉายแสงสีเงินโลหะวูบขึ้นจากข้อนิ้ว ลามขยายอย่างรวดเร็ว
ในชั่วพริบตาสองวินาที ตั้งแต่หมัดขวาจนถึงแขนท่อนล่างกลายเป็นโลหะสีเงินขาวทั้งหมด
"พรสวรรค์ S ระดับ [เกราะเหล็ก] ความสามารถเปลี่ยนแขนทั้งสองเป็นโลหะ โจมตีรุนแรงเป็นสามเท่าของพลังพื้นฐาน ค่าสถานะพื้นฐานของผมคือ พลัง 5 ความคล่อง 4 ร่างกาย 5 จิตใจ 2"