ลบล้าง!
เมื่อได้ยินคำว่า “ลบล้าง” สองคำ สือชูก็เดินไปที่ประตู
บนประตูมีตาแมว เมื่อมองผ่านตาแมว สือชูก็เห็นคนในทางเดินกำลังทุบประตูห้องอื่นอย่างร้อนรน
“ขอร้องล่ะ ให้ฉันเข้าไปด้วยเถอะ เกมเอาชีวิตรอดไม่ได้บอกว่าสามารถผูกบัญชีกับคนได้แค่คนเดียวต่อหอพัก ให้ฉันเข้าไปเถอะ”
“เธอจะปล่อยให้ฉันตายต่อหน้าต่อตาไม่ได้นะ ช่วยฉันด้วย ขอร้องล่ะ ช่วยฉันที ฉันยังมีลูกชายวัยสามขวบที่ต้องดูแล”
“ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วย พวกเราก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน จะปล่อยให้ฉันตายต่อหน้าต่อตาไม่ได้สิ”
ไม่มีใครเปิดประตู ไม่มีใครกล้าเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง เดิมพันลบล้างสีแดงสดปรากฏขึ้นในทางเดิน
【3】
【2】
【1】
เมื่อตัวเลข 1 สิ้นสุดลง คนที่เพิ่งร้องขอความช่วยเหลือก็กลายเป็นจุดแสงแล้วหายวับไปในอากาศ
สือชูมองคนที่หายไป กำมือแน่น เธอต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้ ต้องรอดให้ได้เด็ดขาด เธอไม่อยากหายไปแบบนี้
สือชูพยายามสงบสติอารมณ์ เรื่องที่น่ายินดีคือการลบล้างไม่ได้โหดเหี้ยมเลือดสาด ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องเสียเวลาเรียกขวัญตัวเองกลับมาอีก
เธอเปิดหน้าต่างเกมเพื่อดูห่อของขวัญสำหรับมือใหม่ที่เพิ่งได้รับ
【ยินดีด้วย ผู้เอาชีวิตรอดสือชูได้รับ:
น้ำแร่ ×1 ขนมปัง ×1 เหรียญทอง ×10 มีดทำครัวขึ้นสนิม ×1】
เหรียญทอง ×10 ไม่เลวเลย อย่างน้อยก็มีเงินทุนตั้งต้นแล้ว
สือชูวางน้ำกับขนมปังไว้บนโต๊ะ นี่คือเสบียงทั้งหมดที่เธอมีในตอนนี้
จากนั้นก็หยิบมีดทำครัวออกมา ใบมีดขึ้นสนิมเต็มไปหมด นี่มันอาวุธชั้นเลิศสำหรับทำให้แผลติดเชื้อบาดทะยักชัด ๆ
สือชูถอนหายใจ น่าเสียดายที่มีแค่ 10 เหรียญทอง แล้วเหรียญทองนี่จะเอาไปใช้ที่ไหนได้บ้าง ในเมื่อไม่มีร้านค้าระบบ
ในเมื่อระบบเกมมอบเหรียญทองให้ ก็ต้องมีที่ให้ใช้ เพียงแต่เธอยังหาไม่เจอ
สือชูเปิดหน้าต่างแชตเงียบ ๆ แล้วเริ่มแอบอ่าน
【วันที่หนึ่งแห่งยุคเอาชีวิตรอด ช่วงมือใหม่】
【อาคารเจ็ด หน่วยสาม เหลือผู้เล่นหนึ่งหมื่นคน】
กี่คนนะ หนึ่งหมื่น! แค่อาคารเดียวก็มีคนอยู่ตั้งหนึ่งหมื่นคน
“ยอดเยี่ยม แข็งแกร่งจริง ๆ สมกับเป็นโลกแห่งการเอาชีวิตรอด ฉากแบบนี้มีแต่เรื่องเหนือสามัญสำนึกเท่านั้นที่ทำได้ ถ้าเป็นอาคารธรรมดาที่มีคนอยู่แสนคน คงแน่นขนัดจนเหมือนปลากระป๋อง”
ข้อความในโลกแชตทยอยเด้งขึ้นมา ส่วนใหญ่เป็นข้อความบ่นเกี่ยวกับเกมเอาชีวิตรอด
— ให้ตายสิ ฉันเปิดได้แต่น้ำขวดเดียว แล้วต่อจากนี้จะเอาชีวิตรอดยังไง!
— ฮ่า ๆ ๆ ฉันมีมีดเล่มใหญ่ ใครโดนฟันก็ตายทั้งนั้น
……
— ใครก็ได้ช่วยฉันที ฉันไม่อยากเล่นเกมแล้ว ปล่อยฉันไป ปล่อยฉันไปเถอะ
สือชูมองอยู่สองสามข้อความก็ออกจากหน้าต่างแชต ตอนนี้ไม่มีอะไรน่าดูเลย มีแต่ข้อความไร้ประโยชน์ทั้งนั้น
ดูท่าคงต้องรอให้ทุกคนสงบสติอารมณ์ก่อน ถึงจะมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ปรากฏขึ้น
เธอลุกขึ้นเดินสำรวจในหอพัก เมื่อมองไปยังสิ่งของต่าง ๆ ในห้อง ก็มีข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือสิ่งของเหล่านั้น
【เตียงพัง: ผลิตเหรียญทองได้วันละ 5 เหรียญ ใช้เหรียญทองอัปเกรดสิ่งของอื่นเพื่อต้านทานสิ่งประหลาดได้】
【การอัปเกรดต้องใช้ 10 เหรียญทอง หลังอัปเกรดจะเป็นระดับเศษเหล็ก ระดับเศษเหล็กผลิตเหรียญทองได้วันละ 10 เหรียญ】
【ประตูพัง: ความทนทาน 98 ต้านทานสิ่งประหลาดระดับหนึ่งได้ อัปเกรดต้องใช้ 10 เหรียญทอง】
【โต๊ะพัง: อัปเกรดต้องใช้ 10 เหรียญทอง หลังอัปเกรดโปรดค้นหาความสามารถด้วยตัวเอง】
ในห้องมีสิ่งของที่อัปเกรดได้ทั้งหมดสามชิ้น แต่ละชิ้นต้องใช้ 10 เหรียญทอง ทว่ายังไม่รู้ว่าสิ่งประหลาดจะมาเมื่อไร
เธอยังใช้เหรียญทองทั้งสิบเหรียญที่มีอยู่ไม่ได้ ต้องรอดูอีกหน่อย รอให้สิ่งประหลาดปรากฏแล้วค่อยตัดสินใจหลังจากเห็นความสามารถของมัน
ตอนนี้ก็อยู่เฉยไม่ได้เหมือนกัน สือชูหยิบมีดทำครัวขึ้นสนิมมาเริ่มฝึก
มีดเล่มนี้เป็นที่พึ่งเพียงอย่างเดียวของเธอในตอนนี้ เธอต้องเพิ่มความสามารถของตัวเองให้ได้
“ฮู่ว” สือชูผ่อนลมหายใจยาว เวลาเดินเร็วจริง ๆ เธอมองเวลา ตอนนี้หกโมงเย็นแล้ว
ทันใดนั้น เสียงกลไกไร้อารมณ์ของประกาศระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【ผู้เอาชีวิตรอดโปรดทราบ ช่วงสองทุ่มถึงเที่ยงคืนคือเวลาของสิ่งประหลาด สิ่งประหลาดจะออกมา คุณคิดว่ามันจะไปอยู่หน้าประตูห้องของคุณไหม?】
【เหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงก่อนสิ่งประหลาดจะปรากฏ ผู้เอาชีวิตรอดทุกท่านเตรียมใจตายกันหรือยัง】
【พวกคุณที่ไม่มีอาวุธคงทนหมัดเดียวของสิ่งประหลาดไม่ไหว อยากมีชีวิตรอดไหม?】
【ระหว่างหนึ่งทุ่มถึงสองทุ่มจะปล่อยไอเทมเกมรอบแรก ไอเทมจะปรากฏใหม่ได้ทุกเมื่อ แต่จำนวนไอเทมที่ปล่อยในแต่ละชั้นมีจำกัด】
【ขอให้ผู้เอาชีวิตรอดทุกท่านตั้งใจหาไอเทมและพยายามมีชีวิตรอด】
ไอเทม! ไอเทมที่ใช้จัดการสิ่งประหลาดได้ เธอต้องได้ไอเทมมาให้ได้ พรสวรรค์ของเธอไม่มีพลังโจมตี ถ้าตอนนี้ได้ไอเทมมา โอกาสรอดชีวิตของเธอจะเพิ่มขึ้นมาก
แต่ยังมีปัญหาอีกอย่าง ผู้ชายกล้ามโตเลือกห้องข้าง ๆ เธอไว้ ถ้าเธอออกไป เขาต้องมาหาเธอแน่
เขารู้ว่าเธอมีการ์ดทักษะสีทอง ไม่มีใครรู้ว่าหลังจากฆ่าผู้เอาชีวิตรอดแล้ว จะได้รับพรสวรรค์ของคนนั้นมาหรือไม่
เขาต้องลองเสี่ยงแน่
สือชูรู้ว่าตัวเองสู้เขาไม่ได้ แต่คืนนี้เธอต้องออกไปให้ได้ เธอต้องไปเอาไอเทม
ตอนนี้หกโมงเย็น กฎบอกว่าช่วงหนึ่งทุ่มถึงสองทุ่มเป็นเวลาแจกไอเทม ส่วนสองทุ่มถึงเที่ยงคืนเป็นช่วงที่สิ่งประหลาดออกมา
แล้วช่วงหกโมงถึงหนึ่งทุ่มล่ะ เวลาช่วงนี้จะปลอดภัยหรือเปล่า สือชูมองไปทางประตู เธออยากลองเสี่ยงดู
ถ้าตอนนี้ไม่ออกไป พอถึงหนึ่งทุ่มถูกผู้ชายกล้ามโตขวางไว้ในห้อง คืนนี้เธออาจถูกสิ่งประหลาดฆ่าตาย
อีกอย่าง สือชูมองไปทางประตู คนที่ก้าวช้ากว่าหนึ่งก้าวก็จะตามหลังไปทุกก้าว เรื่องนี้เธอเข้าใจดีที่สุด ถ้าอยากมีชีวิตรอดก็ต้องกล้าเสี่ยง
สือชูกำลูกบิดประตูแน่น มืออีกข้างถือขาเก้าอี้ที่ถอดออกมา เธอเปิดประตูจากด้านใน ทางเดินกว้างโล่งไม่มีคนสักคน และไม่มีสิ่งประหลาด
เธอลองก้าวออกไปอย่างระมัดระวัง เธอเดิมพันถูกแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงเวลาปลอดภัยจริง ๆ
สือชูตั้งใจหาที่ซ่อนตัวก่อน รอให้ไอเทมปรากฏแล้วจะรีบเข้าไปเก็บให้หมดทันที
ตอนเดินผ่านหน้าห้องของผู้ชายกล้ามโต เธอก้มตัวเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว รอก่อนเถอะ พอเธอแข็งแกร่งขึ้น สิ่งแรกที่ทำคือกำจัดภัยคุกคามอย่างผู้ชายกล้ามโตนี่ทิ้ง
ทางเดินโล่งเกินไปจนซ่อนตัวยาก โชคดีที่มีกระถางต้นไม้ให้หลบชั่วคราว สือชูซ่อนอยู่หลังกระถางแล้วรออย่างอดทน
【ติ๊ง กำลังสุ่มปรากฏไอเทม ผู้เอาชีวิตรอดทุกท่านโปรดเก็บไอเทม】
ทันทีที่เสียงดังขึ้น ลำแสงนับไม่ถ้วนก็ร่วงลงมา แสงสีเขียว สีแดง สีน้ำเงิน…แสงหลากสีปรากฏขึ้นทั่วทางเดิน
จากประสบการณ์แย่งลูกแสงเมื่อครู่ เกมเอาชีวิตรอดก็เป็นเกมเหมือนกัน เธอแค่หยิบตามสีของแสงก็พอ
สือชูไม่โลภ ทันทีที่ไอเทมปรากฏขึ้น เธอก็วิ่งไปคว้าลูกแก้วแสงที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้วหันหลังวิ่งกลับ
เธอเพิ่งวิ่งไปได้ครึ่งทาง ก็เห็นประตูห้องของผู้ชายกล้ามโตเปิดออก แต่หลังจากเปิดประตู เขาไม่ได้ไปหาไอเทม กลับยืนอยู่ตรงหน้าประตู ดูท่าคงกำลังรอเธออยู่
ดีมาก สือชูปะปนอยู่ในฝูงชนที่กำลังชุลมุน แล้วพุ่งเข้าไปคว้าลูกแก้วแสงสีขาวมาอีกลูก
“ให้ตายสิ พี่สาวคนสวย คุณคนเดียวเอาลูกแก้วแสงไปตั้งเท่าไหร่แล้ว เหลือให้พวกเราบ้างสิ”
เมื่อครู่นี้เอง สือชูคิดแผนสุดยอดขึ้นมาได้ เธอเลิกทำตัวไม่ให้เป็นจุดสนใจ พอเห็นไอเทมก็เริ่มแย่งทันที
ไอเทมที่เธอแย่งมาล้วนเป็นสีขาวกับสีเขียว ซึ่งระดับไม่สูงนัก พอได้มาเธอก็วิ่งหนี
คนที่ได้แต่มองไอเทมหลุดมือไปทนไม่ไหวแล้ว เขาตะโกนเสียงดังว่า “โธ่เอ๊ย! ได้ไอเทมไปตั้งมากมายแล้วยังมาแย่งกับพวกเราอีก จะให้คนอื่นมีทางรอดบ้างไหม!”
“เธอมีไอเทมเยอะ พวกเรารุมแย่งไอเทมจากมือเธอมาเลย!”
สือชูจงใจล่อให้คนกลุ่มหนึ่งวิ่งไล่ตาม เธอวิ่งนำหน้าอย่างร่าเริง ไอ้พวกตัวแสบ ย่าคนนี้พาคนมาให้แล้ว!