ผีหญิงชุดขาวลอยไปข้างหน้า จนมาหยุดตรงหน้าผู้เอาชีวิตรอดคนหนึ่งที่โลภเกินไป อยากเก็บหีบสมบัติเพิ่มอีกหลายใบจนยังไม่กลับเข้าห้อง
“จับได้แล้ว จับได้แล้ว” เส้นผมของหญิงชุดขาวยาวขึ้นและหนาขึ้น ดวงตาคู่หนึ่งงอกขึ้นบนเส้นผมทุกเส้น
นางพูดซ้ำอยู่ในปากไม่หยุดว่า “กินเสีย กินเสีย กินเสีย”
“ช่วยด้วย! อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา!”
ในความลนลาน เขาทำหีบสมบัติในมือหล่นลงพื้น หีบเปิดออก และมีป้อมปืนกระเด็นออกมาจากข้างใน
“ดีจริง ฉันรอดแล้ว! ผีผู้หญิงกระจอก ๆ แค่นี้ ฉันไม่กลัวหรอก” เขาถือป้อมปืนหมายจะยิงไล่หญิงชุดขาว แต่กลับพบว่าใช้มันไม่ได้เลย
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมใช้ไม่ได้ ทำไมถึงเขียนว่าใช้ได้เฉพาะในหอพัก ทำไมกัน ฉันไม่ยอม!”
ท่ามกลางเสียงร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง เขาถูกเส้นผมของหญิงชุดขาวพันรัดแน่น ก่อนจะกลายเป็นแสงสีขาวและหายวับไป
สือชูยืนอยู่หลังประตู มองเห็นทุกอย่างชัดเจนผ่านตาแมว เธอรีบยกมือปิดปากแล้วสูดลมหายใจเงียบ ๆ เจ้านี่มันเกินไปแล้ว
หลังสังหารเป้าหมายในทางเดิน หญิงชุดขาวก็เริ่มลอยวนไปมาอยู่ในนั้น พวกนางลอยอยู่กลางอากาศ เวลาโจมตี เส้นผมยาวจะฟาดพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับงู
“เข้ามาแล้ว ใกล้เข้ามาอีกแล้ว” สือชูถือมีดสับไว้ในมือ แล้วหันกลับไปมองป้อมปืนของตัวเอง เธอมีป้อมปืน 2 กระบอกที่ช่วยยิงผีชุดขาวให้เสียเลือดได้ 4 หน่วย และยังมีประแจซ่อมแซมที่ช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตได้
“ปัง ปัง ปัง” เส้นผมของหญิงชุดขาวลอยเข้ามา ปอยผมนับไม่ถ้วนฟาดใส่ประตูซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่ฟาด ประตูจะเสียพลังชีวิต 2 หน่วย
ทันทีที่ประตูเสียพลังชีวิต ประแจซ่อมแซมก็เริ่มทำงาน มันฟื้นฟูพลังชีวิตได้ 2 หน่วยต่อวินาที พอดีกับที่หักล้างการโจมตีของหญิงชุดขาวได้
ขณะที่การโจมตีถูกหักล้าง ป้อมปืนก็ยิงหญิงชุดขาวให้เสียพลังชีวิต 4 หน่วยทุกวินาที นั่นหมายความว่าเธอมีโอกาสสูงมากที่จะพลิกกลับมาฆ่าหญิงชุดขาวที่อยู่นอกประตูได้
ดวงตาของสือชูเป็นประกายขณะมองออกไปข้างนอก เธอกำลังคิดว่า หากฆ่าผีร้ายที่อยู่นอกประตูได้ มันจะทำหีบสมบัติหรือสิ่งของอื่น ๆ ตกหรือไม่
สือชูกำมีดเล่มใหญ่ไว้แน่น คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของประตูอยู่ตลอดเวลา
พลังชีวิตของหญิงชุดขาวด้านนอกลดลงเรื่อย ๆ หัวใจของสือชูก็เต้นระทึกตามตัวเลขที่ลดลง 96, 92… 56… 36, 32, 28, 24, 20
ใกล้แล้ว อีกนิดเดียวก็สำเร็จ สือชูมองแถบพลังชีวิตที่ค่อย ๆ ลดลงนอกประตู ใบหน้าของเธอฉายแววตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อพลังชีวิตเหลือ 10 หน่วย การโจมตีของหญิงชุดขาวก็หยุดลงกะทันหัน
แย่แล้ว มันจะหนี!
ผีร้ายตัวนี้ฉลาดขนาดนี้เชียวหรือ สือชูคิดว่ามันจะโจมตีต่อไปจนถูกป้อมปืนยิงตายเสียอีก แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะหนี!
สือชูมองออกไปนอกประตู พลางลังเล ตอนนี้หญิงชุดขาวเหลือพลังชีวิตแค่ 10 หน่วย มีดเล่มใหญ่ของเธอฟันได้ครั้งละ 3 หน่วย
ขอแค่ฟัน 4 ครั้งก็ฆ่าหญิงชุดขาวได้แล้ว แต่ถ้าเธอถูกโจมตีแม้แต่ครั้งเดียว ด้วยค่าสถานะห่วยแตกในตอนนี้ เธออาจตายคาที่ทันที
สือชูกำมีดในมือแน่น เธอไม่มีทางเลือก หากไม่แข็งแกร่งขึ้น ชายกล้ามโตที่จับตาเธออยู่ได้โอกาสเมื่อไร ก็จะฆ่าเธอทันที
ความคิดบ้าบิ่นอย่างหนึ่งผุดขึ้นในหัวสือชู หากเธอทำสำเร็จ บางทีอาจฆ่าหญิงชุดขาวได้โดยไม่ต้องฟันถึง 4 ครั้ง
สือชูเดินไปที่ประตู พยายามปรับลมหายใจให้สงบลง
เธอกำมีดในมือแน่น ก่อนจะกระชากประตูเปิดแล้วก้าวออกไปหนึ่งก้าว หญิงชุดขาวที่เดิมทีถูกกระตุ้นกลไกเมื่อพลังชีวิตเหลือน้อยจนกำลังจะจากไป หันกลับมาและลอยตรงเข้าหาสือชูอีกครั้ง
ใกล้เข้ามาแล้ว ใกล้เข้ามาอีกแล้ว อย่าตื่นตระหนก อย่าตื่นตระหนก สือชู อย่าตื่นตระหนก เธอเตือนตัวเองในใจ มืออย่าสั่น
ตอนที่เส้นผมของหญิงชุดขาวกำลังจะสัมผัสตัวเธอ สือชูก็ถอยหลังหนึ่งก้าว กลับเข้าไปในหอพัก
ประตูหอพักยังเปิดอยู่ เธอถือมีดสับฟันลงไปที่เส้นผม ขณะเดียวกันป้อมปืนทั้ง 2 กระบอกด้านหลังก็เปิดฉากโจมตีพร้อมกัน
ตัวเลข【-7】ขนาดใหญ่ลอยขึ้นจากร่างของหญิงชุดขาว
“ตอนนี้แหละ!” สือชูรีบยกมือขึ้น ทันทีที่เธอยกมือ เส้นผมของหญิงชุดขาวก็พุ่งเข้าโจมตีเช่นกัน
“มาพอดี!” สือชูฟันลงฉับเดียว มีดสับฟาดลงบนเส้นผม
【-3】
พลังชีวิตลดเหลือศูนย์ หญิงชุดขาวหายไปในอากาศ เหลือไว้เพียงหีบสมบัติหนึ่งใบ
ทันทีที่หญิงชุดขาวหายไป หญิงชุดขาวอีก 2 ตนในทางเดินก็หันมามองสือชูพร้อมกัน
สือชูรีบคว้าหีบสมบัติแล้วพุ่งกลับเข้าไปในห้อง ปิดประตูดังปัง จากนั้นก็มองออกไปข้างนอกด้วยใจระทึก
หญิงชุดขาวด้านนอกดูเหมือนจะเสียเป้าหมายไป พวกนางหันศีรษะเล็กน้อย แล้วมองไปยังประตูห้องตรงหน้าอีกครั้ง
สือชูยังคงหวาดผวา มือของเธอสั่นน้อย ๆ จนถึงตอนนี้ เฉียดไปนิดเดียว หากเมื่อครู่เธอลังเลตอนฟันลงไป คนที่ตายต้องเป็นเธอแน่
โชคดีที่เธอไม่ลังเล ความตั้งใจของสือชูยิ่งแน่วแน่ขึ้น เธอจะต้องมีชีวิตรอดต่อไป ไม่มีอะไรหยุดยั้งเธอได้
สือชูเหลือบมองประตูใหญ่ ตอนนี้มันปลอดภัยดี เธอเดินไปอัปเกรดเตียงก่อน
【ใช้เหรียญทอง 10 เหรียญ เตียงพังได้รับการอัปเกรดเป็นระดับเศษเหล็ก ผลิตเหรียญทองได้วันละ 10 เหรียญ การอัปเกรดระดับถัดไปต้องใช้ 50 เหรียญ】
เตียงตรงหน้าสือชูเปลี่ยนจากแผ่นประตูพัง ๆ 2 แผ่นที่วางเป็นเตียง กลายเป็นเตียงสองชั้นแบบที่เคยเห็นในโรงเรียน บนเตียงยังมีแผ่นไม้บาง ๆ วางอยู่แผ่นหนึ่ง
นี่คือเตียงระดับเศษเหล็ก ช่างสมชื่อเสียจริง ไม่มีความสบายแม้แต่น้อย มีแต่ต้องเอาชีวิตรอด
สือชูมองเตียงแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปสนใจหีบในมือ “เปิดให้ฉันที!”
【ยินดีกับผู้เล่นที่เปิดหีบสมบัติระดับเศษเหล็ก ได้รับไม้ ×3 พลาสติก ×5 เหล็ก ×2 ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ×1】
สือชูมองสิ่งของที่ได้จากหีบ ทั้งหมดเป็นวัสดุ วัสดุพวกนี้เอาไปทำอะไรได้บ้าง
ตอนนี้สิ่งของทั้งหมดที่เธอมีและอัปเกรดได้ ล้วนใช้เหรียญทอง เธอมองไม่ออกว่าวัสดุพวกนี้มีค่าอย่างไร หรือว่า…
สือชูมีข้อสันนิษฐานอันกล้าหาญ เธอเปิดแชตเอาชีวิตรอดแล้วเลื่อนดูประวัติการสนทนา
【วันแรกแห่งการเอาชีวิตรอด】
【หน่วย 7 อาคาร 3 มีผู้รอดชีวิต 9,802 คน】
แค่คืนเดียวก็มีคนตายไปหลายร้อยคน คนเหล่านี้คงเป็นผู้เอาชีวิตรอดที่ไม่ได้รับไอเทม
ขอแค่มีไอเทมอยู่ในมือ ก็ยังพอสู้ได้บ้าง น่าเสียดายที่พวกเขาไม่มี
สือชูถอนหายใจแล้วเลื่อนลงต่อ ในแชตมีการถ่ายทอดสดเหตุการณ์ที่ผีชุดขาวโจมตีด้วย
ยังมีพวกที่อ้อนวอนขอน้ำขออาหารไม่หยุดอีกหลายคน
เลื่อนลงไปอีก ในที่สุดสือชูก็พบผู้เอาชีวิตรอดที่กำลังซื้อขายวัสดุในช่องแชต สิ่งของเหล่านี้เป็นวัสดุจำเป็นสำหรับอัปเกรดเตียงกับประตู
ดูจากในแชตแล้ว การอัปเกรดเตียงต้องใช้ไม้ 5 ชิ้นกับเหล็ก 2 ชิ้น ขอแค่รวบรวมวัสดุครบก็อัปเกรดได้
คนอื่นไม่มีตัวเลือกให้อัปเกรดด้วยเหรียญทอง มีแค่เธอเท่านั้น ดูท่าจะเป็นตัวเลือกพิเศษจากทักษะพรสวรรค์ของเธอ
สือชูมองวัสดุในมือ เมื่อเป็นแบบนี้ วัสดุพวกนี้ก็แทบไม่มีประโยชน์กับเธอ เธออัปเกรดด้วยเหรียญทองได้อยู่แล้ว วัสดุพวกนี้เอาไปแลกเป็นเหรียญทองได้
สือชูลงประกาศขายไม้กับเหล็กที่เพิ่งได้มาในแชตทันที ส่วนชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งมีราคาดีแบบนี้ แน่นอนว่าต้องเก็บไว้ก่อน เผื่อเธอจะได้ใช้ขึ้นมาล่ะ
【ผู้เอาชีวิตรอดสือชูจากอาคาร 7 หน่วย 3 เป็นผู้เอาชีวิตรอดคนแรกที่สังหารผีร้าย ต้องการประกาศให้ผู้เล่นทุกคนทราบหรือไม่】
【หลังประกาศจะได้รับรางวัล คุณสมบัติทุกด้าน +2】
สือชูมองรางวัลคุณสมบัติทุกด้าน +2 เรื่องนี้ต้องถามด้วยหรือ ประกาศสิ ต้องประกาศอยู่แล้ว
ไม่มีรางวัลจากภารกิจ เธอก็เป็นราชินีแห่งการซ่อนตัว แต่ถ้ามีรางวัลจากภารกิจ เธอต้องลุยสักตั้ง