เป็นที่รู้กันดีว่า ผู้เฒ่าที่เฝ้าหอคัมภีร์ในโลกบำเพ็ญเซียน หลวงจีนกวาดลานในโลกยุทธภพ หรือแม้แต่ป้าแม่บ้านในละครวัยรุ่นยุคปัจจุบัน ล้วนมีโอกาสสูงที่จะเป็นยอดฝีมือผู้ซ่อนตัวตนแท้จริงเอาไว้
ผู้เฒ่าผมขาวตรงหน้า แม้ดูมีเมตตา แต่กลับมองพื้นเพของไป๋หลานออกได้ในปราดเดียว
เห็นได้ชัดว่าเป็นยอดฝีมือเร้นกาย
“เข้าไปเถิด แม่หนู” ผู้เฒ่าโบกมือเป็นสัญญาณให้ไป๋หลานเข้าไป
ไป๋หลานพยักหน้า คารวะหนึ่งครั้ง แล้วบันทึกสถานะไว้ตรงนั้นก่อนเดินเข้าไปในหอคัมภีร์
สำนักชิงหยวนสมกับเป็นสำนักใหญ่ชั้นแนวหน้าของโลกบำเพ็ญเซียน เพียงหอคัมภีร์ของสายนอกก็โอ่อ่าตระการตาเกินกว่าที่ไป๋หลานจะจินตนาการไว้แล้ว
ตำรานับหมื่น ม้วนหยก ตลอดจนจารึกบนศิลาจารึกและหน้ากระดาษ ล้วนจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
มองเพียงปราดเดียว ก็ให้ความรู้สึกราวกับว่าชั่วชีวิตนี้คงอ่านตำราที่นี่ไม่หมด
ชั้นหนึ่งเป็นบันทึกส่วนตัวและตำราโบราณ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องจิปาถะในโลกบำเพ็ญเซียนกับบันทึกของผู้บำเพ็ญเพียร จึงบันทึกไว้ในรูปแบบหนังสือ
ตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไปเป็นม้วนหยก ส่วนใหญ่บันทึกเคล็ดวิชาและวิชาอาคม
ส่วนชั้นบนขึ้นไปเป็นจารึกบนศิลาจารึกโบราณกับหน้ากระดาษ ซึ่งไม่เปิดให้ศิษย์รับใช้เข้าไป
ไป๋หลานไม่ได้รีบร้อนขึ้นชั้นสอง แต่เดินวนอยู่ชั้นหนึ่งหลายรอบ หยิบหนังสือสองสามเล่มขึ้นมาเปิดดูตามใจ
ภูมิศาสตร์โลกบำเพ็ญเซียน, ภาพพรรณพืชวิญญาณระดับต่ำ, บันทึกสรรพคุณทางยาของพืชวิญญาณระดับต่ำและสภาพแวดล้อมที่เติบโต, ภาพสัตว์อสูรระดับต่ำ, แผนที่อาณาเขตสัตว์อสูรแห่งเทือกเขาหมื่นมหาบรรพต