เจียงอวิ๋นอี้ส่ายหน้า “ไม่รู้สิ”
เจียงเสวี่ยเวยตบโต๊ะอย่างไม่ยอมแพ้ “นิสัยอย่างยัยนั่น เก้าในสิบต้องมาอวดว่ารู้จักผู้วิเศษแน่ ๆ ฉันจะยอมให้หล่อนข่มไม่ได้ ฉันก็จะพาผู้บำเพ็ญเต๋าไปด้วย!”
พูดจบ เธอก็มองเจียงอวี๋ด้วยแววตาร้อนแรง
เจียงอวี๋กระตุกมุมปาก นิ้วแอบขยับคำนวณเงียบ ๆ
โห! มีบุญกุศล แถมไม่น้อยด้วย!
“พี่รอง ฉันไปออกรายการกับเสวี่ยเวยได้ไหม?” เจียงอวี๋ถามเจียงอวิ๋นอี้
เจียงอวิ๋นอี้ตอบตกลงโดยไม่ลังเล “ได้สิ ถ้าเธออยากเข้าวงการเมื่อไหร่ก็เข้ามาได้เลย พี่รองจะคอยดูแลเธอเอง”
“ขอบคุณค่ะพี่รอง” ส่วนเรื่องเข้าวงการก็ช่างมันเถอะ ภารกิจหลักที่เธอลงจากเขามาคือสะสมบุญกุศล ที่ไหนมีบุญกุศล เธอก็ไปที่นั่น ถ้าเข้าวงการแล้วเวลาก็ไม่ใช่ของตัวเองอีก
เรื่องเข้ากองถ่ายจัดการเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว เจียงอวี๋ลางานกับแฟน ๆ ในห้องถ่ายทอดสด แล้วหยิบข้าวของทำมาหากินติดตัวไปด้วย ก่อนจะออกเดินทางไปกองถ่ายพร้อมเจียงเสวี่ยเวย
สถานที่ถ่ายทำอยู่ที่ภูเขาปาฮวง ทั้งสองมาถึงตีนเขาตามเวลานัดหมาย
ตอนนี้ตีนเขามีคนมารวมตัวกันเต็มไปหมด เหล่าศิลปินกับทีมงานผู้กำกับจับกลุ่มสามสี่คนบ้าง ห้าหกคนบ้าง กำลังคุยอะไรกันอยู่
เจียงเสวี่ยเวยพาเจียงอวี๋ไปพบผู้กำกับก่อน ผู้กำกับชี้แจงสั้น ๆ สองสามประโยค แล้วให้พวกเธอรออยู่ตรงนั้น เดี๋ยวจะอธิบายรายละเอียดการถ่ายทำให้ฟัง
“อ้าว นี่ไม่ใช่คุณหนูใหญ่เจียงของเราหรอกเหรอ?” ทั้งสองเพิ่งนั่งลง ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงที่ฟังดูวางอำนาจดังมา
พอมองไปตามเสียง ก็เห็นผู้หญิงหุ่นเซ็กซี่เย้ายวนคนหนึ่งเดินบิดเอวเข้ามาหาพวกเธอ