“ว้ากกกก—”
ปีศาจต้นไหวคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เรือนยอดมหึมาสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง ศีรษะมนุษย์ที่อยู่บนนั้นส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนราวกับผีร่ำไห้ ลมดำบนลำต้นยิ่งเข้มข้นขึ้นทุกที
เมื่อลมดำเข้มข้นถึงขีดสุด ก็แปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือสีดำขนาดมหึมา พุ่งลงมาจากฟากฟ้า หมายจะตบใส่ศิษย์อาจารย์ทั้งสอง
“โต้วโต้ว ประสานตรา!” เจียงอวี๋สั่ง
ถังโต้วโต้วเข้าใจทันที เขาประสานมือทำมุทราพร้อมกับเธออย่างรู้ใจกัน พลางเปล่งเสียงท่องคาถาต่ำ ๆ พร้อมกันว่า
“หลิน ปิง โต้ว เจ่อ เจีย เจิน เลี่ย เฉียน สิง!”
ทั้งสองประสานมุทราทั้งเก้าอย่างรวดเร็ว เบื้องหน้าพวกเขาปรากฏแผนผังปากั้วขนาดใหญ่สองแผ่น เปล่งแสงสีทองระยิบระยับ
ทั้งคู่ดันมือขึ้นพร้อมกัน แผนผังปากั้วพลันพุ่งชนฝ่ามือสีดำ
ฝ่ามือดำกระแทกเข้ากับแผนผังปากั้ว เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พลังงานมหาศาลจากการปะทะแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ
“ไปตายซะ ไอ้ผู้บำเพ็ญเต๋าที่ไม่รู้จักเจียมตัว!”
ต้นไหวเฒ่าโจมตีพลาดก็ยิ่งเดือดดาล มันยื่นเถาวัลย์นับไม่ถ้วนออกมา ฟาดใส่ทั้งสองคน
เถาวัลย์เหล่านั้นเต็มไปด้วยหนามแหลมแน่นขนัด ถ้าโดนฟาดเข้า คงเจ็บไม่น้อย
เจียงอวี๋กับถังโต้วโต้วชักกระบี่ไม้ท้อและกระบองเรียกวิญญาณออกมาคนละชิ้น พลางหลบหลีกไปพร้อมกับปัดป้องการโจมตี
ศาสตราวิเศษทั้งสองชนิดเป็นของที่ใช้ปราบสิ่งอัปมงคลโดยเฉพาะ ฟันเถาวัลย์ขาดง่ายราวกับหั่นเต้าหู้ เถาวัลย์ที่ถูกตัดส่งควันลอยขึ้น ก่อนจะหดกลับไป
แต่เถาวัลย์งอกใหม่ได้รวดเร็วมาก เพิ่งถูกตัดขาดก็กลับงอกขึ้นมาอีก ล้อมพันทั้งสองจากทุกทิศทางไม่ยอมหยุด