“เอ่อ...” เจียงอวี๋กระตุกมุมปาก ไม่รู้จะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ยังไง
“เรื่องลี้ลับอะไรนั่นน่ะ ฉันว่าเด็กคนนี้กับติงซูหยาร่วมมือกันจัดฉากหลอกพวกคนรวยอย่างเรามากกว่า”
เสียงที่ไม่เข้าพวกดังขึ้นกะทันหัน ในสถานที่กว้างโล่งเช่นนี้ มันจึงฟังชัดและกังวานเป็นพิเศษ
เจียงอวี๋มองตามเสียง เห็นชายวัยกลางคนพุงพลุ้ย สวมสูทสีดำ ยืนมองเธอด้วยสีหน้าดูแคลนอยู่ท่ามกลางฝูงชน
มู่หว่านฉิงขยับเข้ามากระซิบข้างหูเจียงอวี๋ว่า “หวังต้าไห่ ลูกชายคนโตไม่ได้เรื่องของประธานบริษัทตระกูลหวัง เขายังเคืองเรื่องโปรเจกต์เมื่อเดือนก่อนที่ประมูลแข่งกับตระกูลเจียงแล้วแพ้อยู่เลย”
เจียงอวี๋เข้าใจแล้ว จึงทักทายเขาอย่างสุภาพก่อนพูดว่า “คุณอาไม่เชื่อฉันก็เป็นเรื่องธรรมดา งั้นให้ฉันทำนายดวงให้คุณอาสักครั้ง จะได้รู้จักฉันมากขึ้น ดีไหมคะ?”
“ได้สิ!” หวังต้าไห่ตอบตกลงทันที แล้วเบียดตัวไปอยู่แถวหน้า เตรียมตบหน้าเธอ “ทำนายเรื่องที่ไม่มีใครรู้ให้ได้ก็แล้วกัน อย่ามาหลอกฉันล่ะ”
“แน่นอนค่ะ” เจียงอวี๋รับคำ แล้วลากถังโต้วโต้วออกมาอีกครั้ง “โต้วโต้ว อ่านตำราดูโหงวเฮ้งหม่าอีมาแล้วใช่ไหม? มาลองฝึกกันหน่อย”
ถังโต้วโต้วยินดีเป็นร้อยเท่า เขารีบเดินไปจ้องหน้าหวังต้าไห่อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดึงมืออีกฝ่ายมาดูลายมือ ก่อนหันไปบอกเจียงอวี๋ว่า “พี่อวี๋ เขาไม่มีลูกชายตามดวงครับ!”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา เสียงหัวเราะก็ดังระงมไปทั่ว
หวังต้าไห่โกรธจนหน้าแดงคอแดง เบิกตากว้างแล้วตวาดว่า “พูดบ้าอะไรของแก ไอ้เด็กเมื่อวานซืนมาจากไหน?
“ในวงการนี้ใครไม่รู้บ้างว่าหวังต้าไห่อย่างฉัน นอกจากเงินแล้วก็มีลูกเต็มบ้าน! ฉันมีลูกชายตั้งสามคน แกนั่นแหละที่ดวงไม่มีลูกชาย!”