วันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ภายใต้การสอนอย่างทุ่มเทของเจียงอวี๋ ในที่สุดถังโต้วโต้วก็เรียนรู้จนเชี่ยวชาญ
ผีตัวเล็กทั่วไป ขอแค่ไม่ดุร้ายเกินไป เขาก็รับมือได้ ส่วนเรื่องดูโหงวเฮ้งและทำนายดวงชะตา เขาก็พูดได้ตรงเผงอยู่แปดเก้าส่วน
พอเรียนรู้ได้เกือบหมดแล้ว ถังโต้วโต้วก็รู้สึกกระดากใจที่กินฟรีอยู่ฟรีและพักฟรีที่บ้านตระกูลเจียงทุกวัน จึงไปปรึกษาเจียงอวี๋ว่าอยากเปิดร้านสักร้าน
ร้านจะให้บริการหลักด้านดูดวง ฮวงจุ้ย ขับไล่สิ่งชั่วร้าย และจับผี
เจียงอวี๋เป็นคนออกเงิน ส่วนเขาคอยดูแลร้านและทำงานให้เจียงอวี๋ บุญกุศลที่สะสมได้ทั้งหมดจะนับเป็นของเจียงอวี๋ เงินที่หาได้ก็ให้เจียงอวี๋เป็นคนกำหนดว่าจะจ่ายให้เขาเท่าไร จะให้มากหรือน้อยก็ได้
เจียงอวี๋ลองคิดดูแล้วก็เห็นว่าเป็นไปได้
ถังโต้วโต้วเรียนรู้ทฤษฎีมาไม่น้อย แต่ยังไม่เคยลงมือปฏิบัติจริง ยังไงก็ต้องผ่านประสบการณ์และฝึกฝนให้มากกว่านี้
เปิดร้านจริงจังก็ช่วยสะสมบุญกุศลได้ดียิ่งขึ้นด้วย
สำหรับเจียงอวี๋แล้ว เงินทุนเปิดร้านไม่นับเป็นอะไรเลย บัตรที่พ่อแม่กับพี่ชายคนรองให้มาแต่ละใบมีเลขศูนย์ต่อท้ายอยู่เจ็ดแปดตัว แค่เงินรั่วออกมาจากซอกนิ้วนิดหน่อย ก็พอให้ถังโต้วโต้วเอาไปใช้เล่นได้แล้ว
เมื่อตกลงกันเรียบร้อย ถังโต้วโต้วก็รีบร้อนออกไปหาทำเลร้านทันที
ภายในสองวัน ถังโต้วโต้วก็หาร้านที่ว่างอยู่ร้านหนึ่งเจอในถนนร้านขายของเกี่ยวกับงานศพ
ต้องยอมรับว่าทำเลที่ถังโต้วโต้วหาได้นั้นเหมาะสมมาก
ร้านข้างเคียงเป็นร้านพวงหรีด ร้านขายโลงศพ ร้านขายของกระดาษ และร้านขายของเก่า แต่ละร้านล้วนเกี่ยวข้องกับศาสตร์ลี้ลับไม่มากก็น้อย