ไลฟ์ดูดวง: รีบหนีไป! ย่าของเธอจะยืมอายุขัย

ตอนที่ 1 ไลฟ์ดูดวง: รีบหนีไป! ยายของเธอจะยืมอายุขัย

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“สตรีมเมอร์สายศาสตร์ลี้ลับ ดูดวงจับผี ไม่แม่นไม่คิดเงิน”

สองทุ่ม เจียงอวี๋เขียนประกาศเสร็จ ตั้งค่ากล้องเรียบร้อย แล้วเปิดห้องไลฟ์เป็นครั้งแรก

รออยู่พักหนึ่ง ก็มีคนทยอยเข้ามากว่าห้าสิบคน พอเห็นคำแนะนำตัวของเธอ ไม่นานก็มีคนส่งข้อความขึ้นจอ

【สตรีมเมอร์สายศาสตร์ลี้ลับเหรอ? โห! เห็นสตรีมเมอร์สวยขนาดนี้ นึกว่าเป็นสายโชว์หน้าตาซะอีก】

【นี่มันยุคไหนแล้ว ยังดูดวงจับผีอีก สตรีมเมอร์กำลังงมงายไสยศาสตร์อยู่นะ】

【เปลี่ยนสายเถอะสตรีมเมอร์ ไปเป็นสายโชว์หน้าตาหรือโชว์ความสามารถสิ เดี๋ยวพี่เปย์จรวดให้】

เจียงอวี๋ไม่แปลกใจกับคำกังขาเหล่านี้เลยสักนิด และไม่ได้แก้ตัวอะไรเพิ่ม เธอจิบชาไปตามสบาย

เรื่องแบบนี้อธิบายไปก็ไม่มีประโยชน์ ต้องให้พวกเขาเห็นกับตา ตบหน้าด้วยข้อเท็จจริงถึงจะได้ผลที่สุด

ข้อความบนจอยังไหลมาไม่หยุด เจียงอวี๋ยังอ่านไม่ทัน ก็มีคำขอเชื่อมต่อสายเด้งเข้ามาในห้องไลฟ์อย่างกะทันหัน

รูปโปรไฟล์ของอีกฝ่ายเป็นผู้ชายกำลังขับรถ ชื่อบัญชีว่า “เทพเจ้าแห่งการขับรถเขาอากินะ เสี่ยวจาง”

เจียงอวี๋แปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะมีลูกค้าเร็วขนาดนี้

เธอกดรับสาย ภาพอีกฝั่งก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

อีกฝ่ายเป็นชายวัยหนุ่มฉกรรจ์อายุราวสามสิบ ตัดผมสั้นเกรียน สวมเสื้อยืดสีดำ หน้าตาธรรมดา

สภาพของเสี่ยวจางดูแย่มาก ใต้ตาคล้ำ หนวดเครารุงรัง ดวงตาล่อกแล่กอย่างตื่นตระหนก เหงื่อเย็นผุดตรงขมับ ราวกับเพิ่งถูกบางสิ่งทำให้ตกใจอย่างหนัก

พอเห็นว่าสายเชื่อมต่อแล้ว เขาก็เหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้าย รีบโน้มตัวเข้ามาใกล้กล้องแล้วถามว่า “คุณจับผีได้จริงเหรอ? ไม่ได้หลอกกันใช่ไหม?”

เจียงอวี๋ยังไม่ทันตอบ ข้อความบนจอก็พากันหัวเราะครืนแล้ว

【ไม่ใช่มั้ง? มีคนหลงเชื่อจริง ๆ เหรอ? ไม่รู้หรือไงว่าหลังสถาปนาประเทศแล้วห้ามกลายเป็นเซียนน่ะ】

【นี่จะเป็นหน้าม้าที่สตรีมเมอร์จ้างมาหรือเปล่า? ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าพวกเขาจะเล่นลูกไม้อะไร】

เจียงอวี๋ไม่สนใจข้อความบนจอ สีหน้าเรียบเฉยขณะพูดกับเสี่ยวจางว่า “ได้ วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันไลฟ์ จะดูฟรีสามเคส คุณเป็นเคสแรก ไม่คิดเงินสักหยวน”

พอได้ยินแบบนั้น เสี่ยวจางก็คลายกังวลลงเล็กน้อย ก่อนเล่าประสบการณ์ของตัวเองให้เธอฟัง

“ผมเป็นคนขับแท็กซี่ เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมรับงานไปชานเมือง เพราะทางไกลมาก ตอนขับกลับฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

“ตอนรถใกล้ถึงสี่แยก ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดแดงยืนอยู่ข้างทาง เธอปล่อยผมยาวสยาย ผมมองหน้าไม่ชัด เห็นแค่เธอยกมือโบกเรียกผมอยู่ไกล ๆ

“ที่แปลกคือ เวลาคนอื่นโบกรถจะหันฝ่ามือออก แต่ผู้หญิงคนนั้นหันหลังมือมาทางผม”

“ผมเพิ่งขับแท็กซี่ได้ไม่นาน ตอนนั้นยังหนุ่มเลือดร้อน เป็นพวกไม่เชื่อเรื่องผี ถึงจะรู้สึกแปลก ๆ แต่ก็ไม่ได้คิดไปถึงเรื่องนั้น นึกว่าโชคดี ขากลับยังได้ผู้โดยสารเพิ่ม ก็เลยจอดข้างทางตรงหน้าผู้หญิงคนนั้น

“ผู้หญิงไม่พูดอะไร เปิดประตูหลังแล้วขึ้นรถ ผมสตาร์ตรถ ถามว่าเธอจะไปไหน แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับเลย

“ผมสงสัยเลยหันกลับไปดู ในรถไม่มีใครอยู่เลยสักคน! เบาะหลังที่เมื่อกี้ยังว่างเปล่า กลับมีชุดกระโปรงเปื้อนเลือดโผล่มา!

“ตอนนั้นผมตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบโยนเสื้อเปื้อนเลือดออกนอกหน้าต่าง แล้วเหยียบคันเร่งจนมิด ขับกลับเข้าเมือง”

พอเล่าถึงตรงนี้ เสี่ยวจางดูเหมือนจะนึกถึงสถานการณ์ตอนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าซีดเผือดกว่าเดิม ร่างกายยังสั่นอยู่สองสามที เห็นได้ชัดว่าตอนนั้นเขากลัวมากแค่ไหน

เจียงอวี๋พยักหน้าแล้วพูดว่า “คุณเจอของไม่ดีเข้าจริง ๆ แถมยังร้ายกาจมากด้วย”

เปิดไลฟ์มาก็เจอผีร้ายชุดแดงเลย นับเป็นโอกาสดีที่จะได้พิสูจน์ฝีมือจริง ๆ!

ที่จริงเจียงอวี๋ก็รู้ตั้งแต่แรกเห็นเสี่ยวจางแล้วว่าเขาเจอผีมา ระหว่างคิ้วคล้ำ ใบหน้าซีด ใต้ตาเขียว เป็นโหงวเฮ้งของคนที่ดวงซวยสุด ๆ

【คนนี้เป็นนักเล่าเรื่องผีมืออาชีพหรือเปล่า? สีหน้ากับน้ำเสียงนี่เร้าใจจริง!】

【ไม่เลวเลย จ้างหน้าม้าคนนี้คงเสียเงินไม่น้อยสินะ? เล่าต่อสิ แล้วหลังจากนั้นเป็นยังไง? ถือซะว่าเข้ามาฟังเรื่องเล่าในห้องไลฟ์】

ยังไม่มีใครเชื่อข้อความของเสี่ยวจางสักคน ทุกคนฟังเหมือนเป็นเรื่องเล่า

เมืองที่เสี่ยวจางอยู่กำลังฝนตก เสียงฝนจากฉากหลังดังมาก แถมยังมีเสียงฟ้าร้องครืน ๆ ตามมาด้วย

มองผ่านหน้าต่างด้านหลังเขา ยังเห็นฟ้าแลบเป็นระยะ ราวกับช่วยเพิ่มบรรยากาศให้เรื่องเล่าของเขา

เสี่ยวจางดื่มน้ำกดความตกใจ ก่อนเล่าต่อว่า “ตั้งแต่วันนั้นมา ผมก็เจอแต่เรื่องซวย ๆ ก่อนอื่นก็สะดุดล้มบนพื้นราบจนข้อเท้าแพลง ดื่มน้ำเย็นก็สำลักลงปอด แค่จะออกไปทิ้งขยะยังเกือบโดนของที่คนโยนลงมาจากตึกสูงใส่จนตาย

“อีกอย่าง ผมอยู่ที่หมู่บ้านนี้มาหลายปีแล้ว รู้จักกับเพื่อนบ้านแถวนี้ดี ปกติหมาแมวในหมู่บ้านเป็นมิตรกับผมมาก แต่ช่วงนี้พอเห็นผมก็เห่าใส่ทันที

“เห่าแบบแทบขาดใจ ขนตั้งชันไปหมด น่ากลัวสุด ๆ

“โดยเฉพาะสองวันนี้ ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับ หางตาเหมือนเห็นเงาสีแดงโผล่มาตลอด แต่พอหันไปมองดี ๆ ก็ไม่มีอะไร

“แล้วทุกคืนผมยังโดนผีอำ พอหลับตาก็มีผีผู้หญิงหน้าตาบิดเบี้ยวเข้ามาในฝัน บีบคอผม แล้วยังตะโกนว่า ‘ผู้ชายไม่มีใครดีสักคน!’”

เล่าจบ เสี่ยวจางแทบจะหมดแรงทรุดลงไปแล้ว

เขายกน้ำขึ้นกรอกปากอีกหลายอึก พยายามทำใจให้สงบ ก่อนจ้องหน้าจอถามว่า “อาจารย์ เรื่องก็เป็นแบบนี้ คุณช่วยผมได้ไหม?”

จริง ๆ แล้วเขาไม่ได้หวังอะไรมากนัก เพราะสตรีมเมอร์ตรงหน้าดูอายุแค่สิบเจ็ดสิบแปด จะมีเค้าของปรมาจารย์ตรงไหนกัน?

แต่เขาก็จนหนทางแล้ว ยิ่งนานวันก็ยิ่งรู้สึกถึงการมีอยู่ของสิ่งนั้น แถมได้ยินว่าเจียงอวี๋ดูให้ฟรี เลยลองรักษาแบบคนใกล้ตายคว้าฟางเส้นสุดท้าย

เจียงอวี๋ไม่ได้ตอบเขาตรง ๆ เธอเหลือบมองข้อความบนจอที่ยังเยาะเย้ยกันอยู่ แล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “ทุกคนที่กำลังดูอยู่ เด็ก ๆ กับคนขวัญอ่อนออกจากห้องไลฟ์ไปก่อนนะ ถ้าตกใจจนเป็นอะไรขึ้นมา ฉันไม่รับผิดชอบ”

【หมายความว่ายังไง? สตรีมเมอร์จะให้พวกเราดูผีเหรอ?】

【ฮ่า ๆ น่าสนุกดีนี่ สตรีมเมอร์เตรียมตัวมาเต็มที่เลยนะ ยังมีโชว์กลลวงตาให้ดูด้วยเหรอ?】

【มาเร็ว ๆ เริ่มแสดงได้แล้ว】

ข้อความบนจอเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เพราะเรื่องเมื่อครู่น่าตื่นเต้นเกินไป ห้องไลฟ์จึงดึงดูดคนที่เข้ามาฟังเรื่องเล่าเพิ่มอีกกลุ่ม จำนวนผู้ชมออนไลน์พุ่งไปถึงกว่า 800 คนแล้ว

เจียงอวี๋ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอยกมือทำท่าทางอย่างคล่องแคล่ว หลับตาลง แล้วท่องในใจว่า

“ฟ้าดินร่วมขาน พลังแห่งมรรคาจึงบังเกิด ฟ้าดินตอบรับ อิทธิฤทธิ์ย่อมมา จงปรากฏ!”

ทันทีที่คำว่า “ปรากฏ” หลุดจากปาก ผู้ชมที่กำลังดูไลฟ์อยู่ก็เห็นภาพเหลือเชื่อในห้องถ่ายทอดสด

ด้านหลังเสี่ยวจางในจอ จู่ ๆ ก็มีผู้หญิงสวมชุดแดง ผมยาวสยายปรากฏขึ้นกลางอากาศ—ไม่สิ ต้องเรียกว่า “ผีผู้หญิง!”

เพราะเท้าของ “คน” คนนั้นไม่แตะพื้น เห็นชัดว่าลอยอยู่กลางอากาศ

ในเบ้าตาไม่มีตาขาวแม้แต่น้อย มีแต่ความมืดมิดชวนขนลุก

ใบหน้าซีดขาว เนื้อหนังบนใบหน้าดูเหมือนกำลังเน่าเปื่อย หลุดร่วงลงมาทีละชิ้น มีหนอนแมลงไต่ยั้วเยี้ยอยู่บนนั้น

ลำคอมีรอยแผลจากดาบลึกจนเห็นกระดูก เลือดสดไหลทะลักลงมาตามคอ ย้อมชุดแดงจนกลายเป็นสีแดงคล้ำเกือบดำ

【โห! นั่นมันตัวอะไร!】

ผู้ชมที่กำลังดูไลฟ์สะดุ้งเฮือก พอตั้งสติได้ ข้อความบนจอก็ระเบิดขึ้นทันที คำว่า “เชี่ย!” ไหลขึ้นมารัว ๆ

【แม่เจ้า! เธอโผล่มาได้ยังไงกะทันหัน? นี่...นี่ผีจริง ๆ เหรอ?】

【ทำเอาฉันสะดุ้งหมด! เป็นไปได้ยังไง? สตรีมเมอร์ทำให้พวกเราเห็นผีจริง ๆ เหรอ? ไม่วิทยาศาสตร์เลย!】

【น่าขยะแขยงน่ากลัวมาก ดูไม่เหมือนเอฟเฟกต์เลยนะ ไม่จริงน่า?】

【อ๊ากกก แม่จ๋า หนูเห็นผีแล้ว น่ากลัวมาก! ขอเกราะคุ้มกันจากข้อความบนจอหน่อย!】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป