เด็กสาวสามคนจับมือกันแน่น เดินตามหลังถังโต้วโต้วไม่ห่าง
เดิมทีพวกเธอไม่จำเป็นต้องมาด้วยกัน แต่พวกเธอบอกว่ากลัวเทพเซียนจานจะตามมาหา ถ้าอยู่กับเจียงอวี๋จะรู้สึกปลอดภัยกว่า
“ก่อนสวีลี่ลี่ โรงเรียนของพวกเธอเคยมีคนตายไหม? ตายอย่างน่าอนาถ ตอนตายสวมชุดสีแดง”
เจียงอวี๋นึกถึงเงาร่างที่เห็นในหน้าต่างชั้นสามวันนี้ จึงถามเด็กสาวทั้งสามพลางเดินขึ้นบันได
ทั้งสามสะดุ้งพร้อมกันเมื่อได้ยิน แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พวกเธอมองหน้ากันสองสามครั้ง ก่อนจะอ้ำอึ้งไม่ยอมตอบ
เจียงอวี๋หยุดเดิน สายตาคมกริบกวาดมองทุกคน “ทำไม มีคนแบบนั้นจริง ๆ เหรอ?”
ตู้เสี่ยวเสวี่ยทำหน้าเหมือนใกล้จะร้องไห้ ตัวสั่นงันงกแล้วพูดว่า “โรงเรียนไม่ให้พวกเราพูด…”
“โธ่ ตอนนี้มันเวลาไหนแล้ว?” ถังโต้วโต้วพูดอย่างหงุดหงิด “พี่อวี๋ถามขนาดนี้ ก็แปลว่าผีร้ายที่พวกเธอเรียกมาอาจเป็นคนที่ตายอย่างน่าอนาถคนนั้นก็ได้
“ถ้าไม่เล่าต้นสายปลายเหตุให้พวกเราฟัง แล้วจะช่วยจัดการให้ยังไง?”
ทั้งสามสบตาปรึกษากันอีกครั้ง สุดท้ายหวังเหวินก็พูดถึงเรื่องราวทั้งหมดด้วยเสียงสั่นเครือ
เดิมทีห้องพักของพวกเธอมีห้าคน ยังมีเด็กสาวอีกคนชื่อเหยา หลานหลาน
เหยา หลานหลานมาจากหมู่บ้านชนบทห่างไกล ตั้งใจเรียนและขยันขันแข็ง เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้ด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยม
เธอหน้าตาสะสวยบริสุทธิ์ ดวงตากลมโต ปากเล็ก ๆ เวลายิ้มยังมีลักยิ้มสองข้าง จึงเป็นที่ชื่นชอบของหนุ่ม ๆ มากมาย
แต่เธอไม่สนใจเรื่องความรัก ตั้งใจเรียนอย่างเดียว อยากประสบความสำเร็จให้เร็วที่สุด จะได้พาน้องชายกับน้องสาวมาใช้ชีวิตในเมืองใหญ่