พอเจียงอวี๋ชมแบบนี้ ถังโต้วโต้วก็แทบจะหางชี้ รีบเดินไปยืนด้านหลังเจียงอวี๋แล้วนวดไหล่บีบหลังให้อย่างเอาใจใส่
“พี่อวี๋ วันนี้ว่างมาที่นี่ได้ยังไงเหรอ? มารับส่วนแบ่งกำไรหรือเปล่า?”
“พูดตามตรงนะ ร้านเราขายดีมากจริง ๆ ชื่อเสียงก็โด่งดังไปทั่วแล้ว บางครั้งคนที่มาดูดวงดูลักษณ์กับฉันยังต้องต่อคิวเลย เดือนนี้หาเงินได้ไม่น้อย เดี๋ยวฉันเอาให้เธอนะ”
เจียงอวี๋โบกมือปฏิเสธ “พอเลย ฉันจะไปสนใจเงินแค่นั้นของนายทำไม? เก็บไว้ใช้เถอะ ใช้ไม่หมดก็ฝากธนาคารไว้ รอเอาไว้แต่งเมียในอนาคต”
“พูดแบบนั้นก็เกรงใจแย่สิ” ดวงตาถังโต้วโต้วเป็นประกายวาววับ แต่ภายนอกกลับทำท่าอิดออดปฏิเสธอย่างสุภาพ
เจียงอวี๋กลอกตามองเขา กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็เห็นรถแท็กซี่คันหนึ่งจอดหน้าร้าน
จากนั้นคู่สามีภรรยาวัยกลางคน อายุราวสามสิบกว่า ๆ ก็ลงจากรถ
ทั้งคู่ดูน่าสงสารไม่น้อย ผู้ชายใส่เฝือกที่แขน ส่วนหูข้างซ้ายพันผ้าก๊อซทางการแพทย์ไว้
ผู้หญิงใช้ไม้ค้ำยัน ขาพันผ้าพันแผล รอบตาข้างหนึ่งช้ำเขียวคล้ำ ดูราวกับถูกอะไรบางอย่างชกเข้าอย่างแรง
หลังลงจากรถ ทั้งคู่ก็เงยหน้ามองป้ายร้านกิจการทางวิญญาณแวบหนึ่ง ก่อนเดินเข้าไปข้างใน
ถังโต้วโต้วรีบเข้าไปประคองพวกเขา แล้วถามอย่างจนใจว่า “พวกคุณเป็นอะไรกันมาเนี่ย? เพิ่งไปตีกันหมู่มาหรือไง?”
สามีภรรยาคู่นั้นได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ กับคำแซวของเขา ก่อนถามว่า “สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อยว่าอาจารย์เจียงอวี๋อยู่ไหมคะ?”