หลังฟังเฉิงชิงเฟิงเล่า ถังโต้วโต้วกับเจียงอวี๋ก็อดทอดถอนใจไม่ได้ ถังโต้วโต้วทนไม่ไหวจึงถามออกไปตรง ๆ ว่า
“เดี๋ยวนะ ลูกสองคนที่บ้านนายเป็นภาวะเอ็กซ์วายวายหรือเปล่า?”
เฉิงชิงเฟิงกลับส่ายหน้าทันที “ตอนที่เราเริ่มรู้สึกว่าลูกผิดปกติ ก็พาไปโรงพยาบาลตรวจโครโมโซมแล้ว ทุกอย่างปกติดี ไม่ได้เป็นภาวะเอ็กซ์วายวาย”
“แล้วมันเป็นเพราะอะไรได้อีก?” ถังโต้วโต้วงงไปหมด เกาหัวพลางครุ่นคิดอย่างละเอียด
“อาจารย์เจียง” เฉิงชิงเฟิงหันไปมองเจียงอวี๋ที่กำลังขมวดคิ้วครุ่นคิด แล้วถามอย่างไม่แน่ใจว่า “คุณคิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับศาสตร์ลี้ลับหรือเปล่า? ลูกสองคนของผมคงไม่ได้เกิดมาเป็นเด็กเลวโดยสันดานหรอกใช่ไหม?”
“ผิดปกติจริง ๆ อยู่บ้าง บอกวันเดือนปีเกิดกับเวลาเกิดของพวกเขามาหน่อย” เจียงอวี๋กล่าว
เฉิงชิงเฟิงเตรียมพร้อมไว้แล้ว จึงรีบบอกวันเดือนปีเกิดของลูกทั้งสองคน
เจียงอวี๋คำนวณดวงชะตาตามเวลาที่เขาบอก พอคำนวณเสร็จ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจอย่างยิ่ง
“วิญญาณของลูกสองคนแยกออกจากร่างแล้ว”
“วิญญาณแยกจากร่าง?” สองสามีภรรยาเฉิงชิงเฟิงมองหน้ากัน ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร
เจียงอวี๋อธิบายว่า “หมายความว่าร่างกายกับวิญญาณของเด็กทั้งสองแยกจากกัน ตอนนี้วิญญาณที่อยู่ในร่างเด็กไม่ใช่วิญญาณของพวกเขาเอง แต่เป็นวิญญาณอื่นที่เข้ามายึดครองร่าง”
“หา? แล้ว...แล้วต้องทำยังไง?” เฉิงชิงเฟิงฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง “ลูกผมผิดปกติตั้งแต่เกิด หรือว่าพวกเขาถูกยึดร่างตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว?”