「ทักษะพรสวรรค์ของแวมไพร์: ดูดเลือด ฟื้นฟูพลังชีวิตด้วยการดูดเลือดจากเป้าหมาย ฟื้นฟูพลังชีวิต 20 หน่วยต่อวินาที จนกว่าเป้าหมายจะตาย ใช้ได้กับสิ่งมีชีวิตเท่านั้น」
「จนกว่าเป้าหมายจะตาย!」คำพูดนี้หมายความว่าแวมไพร์จะฟื้นฟูพลังชีวิตได้จากเลือดของคนเป็นเท่านั้น
สิ่งที่พวกนางดูดเข้าไปจริง ๆ ไม่ใช่เลือด แต่เป็นพลังชีวิตที่แฝงอยู่ในเลือด
คนตายไม่มีพลังชีวิต
เสิ่นอี้ยิงชาวเมืองคนหนึ่งตาย จึงทำให้ทักษะดูดเลือดของมาลีกาใช้ไม่ได้ นางไม่มีทางได้รับพลังชีวิตที่ต้องการจากศพ
ชาวเมืองที่รวมตัวกันเพื่อต่อกรกับเจ้าสาวแวมไพร์ผู้แข็งแกร่งเกินไป กลับกลายเป็นยาช่วยชีวิตให้ฝ่ายตรงข้ามเสียอย่างนั้น เรื่องนี้แม้แต่เสิ่นอี้เองก็คิดไม่ถึง
แต่เขาก็นึกวิธีนี้ออกอย่างรวดเร็ว แม้คนที่เขาฆ่าจะดูไม่ต่างจากคนปกติที่เคยพบ ทั้งท่าทางและลักษณะภายนอก
ถึงอย่างนั้น เสิ่นอี้ก็มองพวกเขาเป็นเพียงตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นเท่านั้น
พลังต่อสู้ของเสิ่นอี้อาจไม่แข็งแกร่งนัก แต่การฉวยจังหวะและการมองหาจุดอ่อนถึงตายของอีกฝ่ายนั้น ไม่มีใครเทียบได้
มาลีกาไม่รู้ว่าเสิ่นอี้ยิงพลาดหรือจงใจ แต่ตอนนี้นางไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นแล้ว
ปืนล่าอสูรของแวน เฮลซิงแผลงฤทธิ์อีกครั้ง กระสุนเม็ดเล็กหลายเม็ดพุ่งหวีดผ่านร่างมาลีกา เวโรนากับเอลินาเห็นท่าไม่ดี จึงพุ่งเข้าไปขัดขวางแวน เฮลซิง ไม่ยอมให้เขามีโอกาสโจมตีมาลีกาอีก
แต่แกสเคนกลับพาชาวเมืองกรูเข้าไปขวาง ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่ยอมเปิดโอกาสให้พวกนาง
มาลีการีบพุ่งเข้าใส่ชาวเมืองอีกคน
ทว่าในจังหวะที่ชาวเมืองคนนั้นกำลังจะตกอยู่ในมือของนาง กระสุนอีกนัดก็ปลิดชีวิตเขา
เป็นฝีมือเสิ่นอี้อีกแล้ว
เขามองนางด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
มาลีกาจ้องศพบนพื้นอย่างเหม่อลอย ดวงตาลุกโชนด้วยโทสะ
ในที่สุดนางก็มองออกแล้วว่า ชายหนุ่มที่ไม่เคยลงมือคนนี้สมควรได้รับคำว่าใจเหี้ยมอำมหิตอย่างแท้จริง ต่อให้ต้องฆ่าคนทั้งเมือง เขาก็ไม่มีวันปล่อยให้นางฟื้นฟูพลังชีวิตได้แม้แต่น้อย
หากเสิ่นอี้โจมตีนางโดยตรง ด้วยความเร็วของมาลีกา นางมีโอกาสสูงที่จะหลบได้ แต่กลับไม่อาจทำให้ชาวเมืองเหล่านั้นหลบกระสุนตามไปด้วยได้ ขณะเดียวกันตัวนางเองก็หลบการโจมตีของแวน เฮลซิงไม่พ้น