เดิมทีก็มีคนไม่อยากมาอยู่แล้ว แค่เลขาธิการคนหนึ่ง จะต้องรีบมาเอาใจเขาทำไม
นักลงทุนจากเมืองหลวงคนหนึ่งพูดกับเขาว่า “ตอนนี้มองยังไงเขาก็เป็นแค่เลขาธิการคนหนึ่ง นายไม่ดูอายุของเขาหน่อยหรือไง”
“อายุยังน้อยก็ขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งนี้ได้ จะไม่มีฝีมือกับภูมิหลังอยู่บ้างได้ยังไง”
“อีกอย่าง...”
“เขามาจากเมืองหลวงนะ”
วันนี้เฉิงจิงเป่ยมาที่เขาหนานเพื่อตรวจดูความคืบหน้าการก่อสร้างเขตทิวทัศน์
ถือโอกาสทำตามคำขอของหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ แวะมาให้กองถ่ายเห็นหน้าสักหน่อย เพื่อแสดงให้เห็นว่าให้ความสำคัญ
จะได้ให้พวกเขาช่วยประชาสัมพันธ์อย่างเต็มที่ เพื่อให้งานหลังเปิดเขตทิวทัศน์ดำเนินไปได้ราบรื่นยิ่งขึ้น
เฉิงจิงเป่ยรู้วิธีบริหารลูกน้อง งานไหนสมเหตุสมผล เขาก็พร้อมสนับสนุน
ดื่มกันไปได้ครึ่งทาง
จางจื้อจงยกแก้วเหล้าขึ้นคารวะเฉิงจิงเป่ย
“วันนี้เลขาธิการเฉิงให้เกียรติมาเยือนกองถ่ายของพวกเรา ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งจริง ๆ ครับ”
เฉิงจิงเป่ยเอียงหน้าไปทางเขา “ผู้กำกับจางไม่ต้องเกรงใจ เขตทิวทัศน์ของเราก็หวังว่ากองถ่ายจะช่วยประชาสัมพันธ์ให้มากหน่อย”
จางจื้อจงรีบโบกมือ “เลขาธิการเฉิง คุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ!”
“เขตทิวทัศน์เขาหนานอากาศสดชื่น ทิวทัศน์งดงาม ได้มาถ่ายทำที่นี่ กองถ่ายของเราก็ได้รับประโยชน์ไปด้วย...”
จางจื้อจงยังพูดไม่ทันจบ หลี่อวี้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมา
“ผู้กำกับจาง ผู้หญิงที่อยู่ในโถงเมื่อครู่ คุณน่าจะรู้จักใช่ไหมครับ”
หลี่อวี้ลุกจากที่นั่งข้างเฉิงจิงเป่ย แล้วทิ้งตัวนั่งข้างจางจื้อจง มือพาดไหล่อีกฝ่าย