หมู่ซิงเหยาเดินตามเจ้าหน้าที่ไปยังฉากที่จัดเตรียมไว้ล่วงหน้า
เริ่มจากถ่ายภาพเดี่ยวของเธอ ใช้เวลาไม่นานก็ถ่ายเสร็จ ทุกคนยังคงมีแรงฮึดเต็มเปี่ยม
จนกระทั่งถึงคิวถ่ายฉากคู่ระหว่างเธอกับเฉิงจิงเป่ย
เจ้าหน้าที่ก็ได้รู้ในไม่ช้าว่า ความท้าทายของการถ่ายทำวันนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!
หมู่ซิงเหยากับเฉิงจิงเป่ยยืนอยู่ด้วยกัน บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
เฉิงจิงเป่ยมีสีหน้าเคร่งขรึม ส่วนหมู่ซิงเหยาก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย
ปฏิสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ ถ้าไม่แข็งทื่อเต็มสิบ ก็เรียกว่าแข็งทื่อไปเก้าเต็มสิบ
ผู้กำกับพยายามปรับอารมณ์ของทั้งคู่อยู่ตลอด แต่ถึงอย่างไรเฉิงจิงเป่ยก็เป็นเลขาธิการประจำเมือง
ย่อมไม่เหมือนนักแสดงทั่วไปที่ผู้กำกับจะตำหนิได้ตามใจเหมือนเมื่อก่อน
จึงทำได้เพียงลดความคาดหวังลง แล้วคอยจับผิดหมู่ซิงเหยาแทน
“หยุดก่อน หมู่ซิงเหยา ทำตัวให้เป็นธรรมชาติหน่อย สีหน้าคุณแข็งเกินไปแล้ว...”
หลังจากพยายามปรับจูนกันหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ อารมณ์ของผู้กำกับก็แทบจะถึงขีดระเบิดแล้ว
เสียงของเขาดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว ไม่อ่อนโยนเหมือนตอนแรกอีกต่อไป
ผู้กำกับยังพูดไม่ทันจบ
ก็เห็นเฉิงจิงเป่ยจ้องเขาด้วยสายตาคมกริบ
คำพูดที่ยังไม่ทันเอ่ยออกมาก็ถูกกลืนกลับลงคอไป
เจ้าหน้าที่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก แรงฮึดที่มีอยู่แต่เดิมก็ค่อย ๆ มอดลง
เฉิงจิงเป่ยปรบมือเบา ๆ
“ยังจับอารมณ์ไม่ได้ก็พักกันก่อนเถอะ”
เขามองไปทางหลี่อวี้ที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง
หลี่อวี้รับรู้สัญญาณจากเลขาธิการของตน
จึงรีบบอกให้คนเข็นเครื่องดื่มอุ่นที่เตรียมไว้ล่วงหน้ามาให้
เพื่อช่วยคลี่คลายบรรยากาศอึดอัดในกองถ่าย