แต่ถึงอย่างนั้น นางก็ไม่ได้รู้สึกผิดเท่าไรนัก
หากคนพวกนี้ไม่ลงมือจับนาง นางย่อมไม่หาเรื่องพวกเขาโดยไม่มีเหตุผล
แต่ในเมื่อพวกเขาก่อเรื่องค้ามนุษย์ ทั้งยังคิดจะขายนางเป็นสินค้า เช่นนั้นก็ถือว่าพวกเขารนหาที่ตายเอง
ส่วนเรื่องที่นางจะพลอยหาเรื่องยุ่งยากใส่ตัวหรือไม่นั้น...
เซี่ยเจาฝานไม่ได้เก็บมาใส่ใจนักจริง ๆ
ด้วยกำลังของนางในตอนนี้ ตราบใดที่ไม่ได้เผชิญหน้ากับยอดฝีมือชั้นแนวหน้าตัวจริง ต่อให้คนธรรมดามีจำนวนมากเพียงใดก็ไร้ความหมาย หากเจอเรื่องที่จัดการไม่ได้ อย่างมากก็หยิบป้ายประจำจวนอ๋องฉินออกมาเรียกคนมาช่วยก็สิ้นเรื่อง
ดังนั้น สิ่งที่นางใคร่รู้ที่สุดในตอนนี้กลับเป็นว่า พวกจางเอ้อร์หนิวเจอกับสิ่งใดกันแน่
เรื่องนี้ทำให้เซี่ยเจาฝานเริ่มสนใจขึ้นมาบ้าง
โหวซานไม่รู้เลยว่าคุณหนูใหญ่ที่อยู่ข้างหลังกำลังคิดอะไร เขารู้สึกเพียงว่ามีดาวสังหารที่พร้อมปลิดชีวิตได้ทุกเมื่อเดินตามหลังมา จนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกคับข้องใจ เหตุใดนักยุทธ์บ้านไหนจึงเติบโตมาเป็นเช่นนี้ได้กัน
เหล่านักยุทธ์มีฝีมือในยุทธภพ คนไหนบ้างไม่รูปร่างปราดเปรียว แววตาคมกริบ และแผ่รัศมีที่ทำให้คนธรรมดาไม่กล้าเข้าใกล้ออกมาโดยธรรมชาติ
แม้เป็นนักยุทธ์หญิงก็มักองอาจห้าวหาญ แล้วหญิงสาวที่เดินอยู่ข้างหลังผู้นี้จะเหมือนคุณหนูในห้องหอได้อย่างไร ทั้งกิริยาอ่อนช้อยงดงามเสียจนชวนตะลึง
หรือทั้งหมดนี่จะเป็นการจงใจแสร้งทำ