ยิ่งไปกว่านั้น สายตาของเหล่าสตรีก็ยังพอสำรวม ส่วนใหญ่มีเพียงความประหลาดใจและชื่นชม ทว่าสายตาของแขกบุรุษกลับตรงไปตรงมาอย่างเห็นได้ชัด
ในนั้นมีคุณชายหนุ่มหลายคนถึงกับมองจนเหม่อลอย กระทั่งสหายข้างกายสะกิดเบา ๆ จึงได้อึดอัดใจและรีบเบือนสายตากลับมา
ฮูหยินเสิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย พลันหันกลับไปมองบุตรสาวคนเล็กโดยไม่รู้ตัว
เพียงมองแวบเดียว นางก็อดชะงักไปไม่ได้
แม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าช่วงนี้เจาเจางดงามขึ้นทุกวัน แต่พอได้เห็นนางแต่งองค์เต็มยศยืนอยู่ใต้แสงโคมจริง ๆ ก็ยังงดงามเกินกว่าที่คาดไว้
บางครั้งความงามที่โดดเด่นเกินไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี
โดยเฉพาะในงานเช่นนี้ ความงามจะกลายเป็นเหตุให้ผู้อื่นจับจ้องนาง และอาจนำพาปัญหาที่เดิมทีไม่จำเป็นต้องเผชิญมาให้ด้วย
ถึงอย่างไรฮูหยินเสิ่นก็ผ่านโลกมามาก นางสงบจิตใจลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเผยรอยยิ้มอ่อนโยนและเหมาะสมขึ้นมาอีกครั้ง พลางทักทายเหล่าฮูหยินผู้สูงศักดิ์ที่เข้ามาสนทนาด้วยทีละคน
นางยังขยับเข้าไปใกล้บุตรสาวทั้งสองอย่างแนบเนียน จับมือพวกนางไว้ แล้วพาพี่น้องทั้งคู่มุ่งหน้าไปยังโถงจัดเลี้ยง
ต้าจโจวเปิดกว้างทางธรรมเนียม ไม่มีกฎห้ามบุรุษและสตรีนั่งร่วมโต๊ะกัน
งานชมบุปผาในวันนี้ก็ไม่ใช่งานเลี้ยงในวังที่แยกแขกชายหญิงออกจากกันอย่างเด็ดขาด แต่จัดโต๊ะตามความสนิทสนมและฐานะ โดยให้แต่ละตระกูลหรือกลุ่มสหายร่วมโต๊ะเดียวกัน
ดังนั้นระหว่างที่เซี่ยเจาฝานเดินเข้าไป นางจึงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสายตาที่จับจ้องมายังตนมีมากขึ้นเรื่อย ๆ