เซี่ยเจาฝานแทบไม่รู้สึกถึงความพิเศษใด ๆ หลังกลืนโอสถฟื้นคืนยิ่งใหญ่ลงไป ราวกับกินถั่วน้ำตาลเม็ดหนึ่งที่พิเศษกว่าปกตินิดหน่อย จากนั้นข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมา
พละกำลัง +10!
พลังกาย +5!
ความว่องไว +3!
ได้ค่าสถานะมา 18 แต้ม นี่นับเป็นผลตอบแทนก้อนใหญ่ที่สุดที่นางได้รับนับตั้งแต่ข้ามภพมา
ที่ทำให้นางประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ค่าพลังจิตยังเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแต้มอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เซี่ยเจาฝานลูบศีรษะตัวเอง คิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าแต้มพิเศษนี้มาจากไหน แต่ในเมื่อคิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิด อย่างไรเสียค่าสถานะที่ได้มาฟรี ๆ ใครจะไม่เอากันล่ะ
นางเอนกายอยู่ในรถม้า มองค่าสถานะบนหน้าต่างระบบ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อย ๆ เบ่งบานขึ้นเรื่อย ๆ
ส่วนอ๋องฉินจะรู้หรือไม่ว่าแท้จริงแล้วโอสถฟื้นคืนยิ่งใหญ่ไม่ได้ถูกมือสังหารขโมยไป แต่ถูกนางกินเข้าไปเอง นางไม่กังวลแม้แต่น้อย
อย่างไรเสีย นางก็เป็นเพียงคุณหนูรองแห่งจวนอัครมหาเสนาบดีผู้อ่อนแอบอบบาง ไร้เดียงสา และไม่มีแรงแม้แต่จะฆ่าไก่
ใครจะสงสัยนางกันเล่า?
คิดถึงตรงนี้ เซี่ยเจาฝานก็อดฮัมเพลงเบา ๆ ไม่ได้ การเดินทางเข้าเมืองหลวงวันนี้ช่างคุ้มค่ายิ่งนัก
……
ภายในเรือนเล็กของเซี่ยเจาฝาน ชุนซิ่งกับเซี่ยเหอยืนตาค้าง มองคุณหนูของตนโยนตุ้มเหล็กหินหนักกว่าร้อยชั่งเล่นอยู่ในมือ ราวกับกำลังเล่นลูกบอลปักลาย
เพียงยกขึ้นเบา ๆ ก็ลอยขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะรับไว้ได้อย่างมั่นคง
นางถึงกับมีแก่ใจหมุนตุ้มเหล็กหินไปมาบนฝ่ามือสองรอบ ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนกำลังฝึกฝนร่างกาย กลับคล้ายกำลังเล่นของเล่นแปลกใหม่เสียมากกว่า