“ในที่สุดก็ครบเสียที”
เซี่ยเจาฝานมองแต้มคุณสมบัติอิสระทั้ง 24 แต้ม รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ เด่นชัดขึ้น
นางเปิดหน้าต่างเคล็ดวิชาทันที แล้วเลือกเพิ่มแต้มโดยไม่ลังเล
【ใช้แต้มคุณสมบัติอิสระ 20 แต้ม】
【เริ่มอนุมานเคล็ดฝึกปราณชิงหยวน...】
ทันทีที่ข้อความแจ้งเตือนจากระบบปรากฏขึ้น พลังงานบริสุทธิ์ยิ่งยวดสายหนึ่งก็พลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของนาง
เซี่ยเจาฝานรู้สึกว่าภายในร่างกายราวกับมีกระแสอุ่นสายหนึ่งเพิ่มขึ้นมา ไหลเวียนอย่างเชื่องช้าตามเส้นทางอันลึกลับ
ต่อจากนั้น ความรู้เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรซึ่งแต่เดิมนางไม่เคยรู้จักเลยก็เริ่มผุดขึ้นในห้วงสมองนับไม่ถ้วน
เส้นลมปราณไหลเวียนอย่างไร สัมผัสพลังวิญญาณอย่างไร ชักนำปราณเข้าสู่ร่างอย่างไร ควบแน่นปราณแท้สายแรกอย่างไร และควบคุมพลังวิญญาณให้โคจรภายในร่างกายอย่างไร...
ความรู้เหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงความทรงจำที่จดจำจากตัวอักษร หากแต่ราวกับมีผู้สาธิตให้ดูในห้วงสมองของนางด้วยตนเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นางราวกับได้รับคำชี้แนะจากอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการบำเพ็ญ เริ่มเรียนรู้ตั้งแต่พื้นฐานที่สุด แล้วค่อย ๆ ผ่านการฝึกฝนมาเป็นเวลาหลายวันหรืออาจนานกว่านั้น
เนื้อหาที่เคยลึกซึ้งเข้าใจยากเหล่านั้น บัดนี้กลับไม่เหลือความรู้สึกติดขัดแม้แต่น้อย
นางหลับตาลง และในชั่วขณะถัดมา ในที่สุดก็สัมผัสได้
ระหว่างฟ้าดินดูเหมือนจะมีพลังงานละเอียดอ่อนและพิเศษอยู่มากมายนับไม่ถ้วน
พวกมันไร้รูปร่างไร้สสาร ทว่ากลับมีอยู่จริง
เมื่อเคล็ดวิชาเริ่มโคจร พลังบริสุทธิ์เย็นสบายสายแล้วสายเล่าก็เริ่มรวมตัวเข้าหานาง