เซี่ยเจาฝานลอบมองอยู่ครู่หนึ่ง ในใจก็นึกสนุกขึ้นมาไม่น้อย
หว่างคิ้วขององค์หญิงใหญ่กับอ๋องฉินคล้ายคลึงกันอยู่หลายส่วน ดูท่าว่าสายเลือดราชวงศ์จะโดดเด่นไม่น้อยจริง ๆ
องค์หญิงใหญ่เดินไปนั่งยังที่นั่งประธานท่ามกลางการประคองของผู้คน สีหน้าสง่างามและผ่อนคลาย
“ทุกคนลุกขึ้นเถิด”
สุรเสียงของนางไม่เร่งไม่ช้า เปี่ยมด้วยบารมีแห่งราชวงศ์ ทว่ามิได้วางท่าถือตัวจนเกินไป
ทุกคนจึงกลับไปนั่งประจำที่
องค์หญิงใหญ่กล่าวถ้อยคำตามพิธีอีกไม่กี่ประโยคเกี่ยวกับงานชมบุปผาในวันนี้ เนื้อหาก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าบุปผากำลังบานงดงาม เชิญทุกคนมาชื่นชมและร่วมสำราญทำนองนั้น
ไม่นาน แม่นมผู้ดูแลงานซึ่งยืนอยู่ข้างกายก็ก้าวออกมา ประกาศเริ่มงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ
เมื่ออาหารเลิศรสทยอยถูกยกขึ้นโต๊ะทีละจาน อารมณ์หงุดหงิดที่เซี่ยเจาฝานมีอยู่แต่เดิมก็จางหายไปกว่าครึ่งในพริบตา
เมื่อครู่นางเพิ่งบอกว่าไม่อยากมาร่วมงานเลี้ยง ดูท่าจะรีบด่วนสรุปไปหน่อย
ใครจะปฏิเสธของอร่อยได้ลงคอ?
โดยเฉพาะหลังจากอาหารจานแรกเข้าปาก เซี่ยเจาฝานก็รู้สึกทันทีว่าคำบ่นก่อนหน้านี้ล้วนเกินจำเป็นทั้งสิ้น
สมกับเป็นงานเลี้ยงที่พ่อครัวหลวงลงมือจัดเตรียมด้วยตนเอง
ไม่ว่าจะเป็นการควบคุมไฟ ฝีมือการหั่น หรือการปรุงรส ล้วนอยู่ในระดับที่พ่อครัวทั่วไปยากจะเทียบได้ วัตถุดิบหลายอย่างก็เป็นสิ่งที่หาไม่ได้ตามเหลาอาหารทั่วไป ความหอมสดและหวานละมุนแผ่ซ่านทั่วปลายลิ้นเป็นชั้น ๆ ยามลิ้มรสให้ความรู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก
รสชาติเช่นนี้ ต่อให้ออกไปข้างนอกก็ยากจะได้กิน เซี่ยเจาฝานกินไปพลางอดทอดถอนใจไม่ได้