เกิดเป็นคุณหนูกำมะลอ ฉันอัปแต้มจนกลายเป็นเซียน

ตอนที่ 103 ปล้นคลังหลวงในพระราชวัง!

7 นาที· 1.6K คำ

เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนกำลังจะทำต่อจากนี้ เซี่ยเจาฝานก็ยังไม่ลังเลในท้ายที่สุด ถึงเวลาต้องใช้ก็ต้องใช้

คนที่คิดจะทำการใหญ่ จะมัวลังเลเพราะเสียดายแต้มคุณสมบัติไม่กี่สิบแต้มได้อย่างไร?

“เพิ่ม!”

【ใช้แต้มคุณสมบัติอิสระ 50 แต้ม】

【《วิชาเบญจธาตุขั้นต้น》ยกระดับถึงขั้นเริ่มต้น】

ไม่มีปราณวิญญาณไหลเข้าสู่ร่างกาย และร่างกายก็ไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ

แต่ในชั่วพริบตานั้นเอง ความรู้และประสบการณ์บำเพ็ญเกี่ยวกับวิชาเบญจธาตุจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความคิดของเซี่ยเจาฝานโดยตรง

ความรู้สึกนั้นช่างน่าอัศจรรย์ ราวกับนางได้ผ่านช่วงเวลาบำเพ็ญอันยาวนานในส่วนลึกของจิตสำนึก

ตั้งแต่เริ่มสัมผัสปราณวิญญาณเบญจธาตุ ไปจนถึงทดลองควบคุมพลังทั้งห้าธาตุ ได้แก่ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน แล้วค่อย ๆ ฝึกใช้วิชาพื้นฐานต่าง ๆ จนชำนาญ นางประหนึ่งได้บำเพ็ญอย่างหนักมานานจริง ๆ

เมื่อดึงสติกลับมา วิชาหลายอย่างที่เดิมทีไม่คุ้นเคยก็กลับกลายเป็นสิ่งที่นางชำนาญอย่างยิ่ง

เซี่ยเจาฝานก้มมองฝ่ามือของตน

“ลองดูหน่อย”

นางขยับความคิด พลังวิญญาณในร่างกายก็เริ่มหมุนเวียนอย่างช้า ๆ

ชั่วขณะต่อมา ธาตุไฟในห้วงอากาศรอบกายประหนึ่งถูกพลังไร้รูปชักนำ พากันมารวมตัวที่ฝ่ามือของนางอย่างรวดเร็ว

อุณหภูมิในอากาศเริ่มสูงขึ้นทีละน้อย เปลวเพลิงสีแดงชาดกลุ่มหนึ่งพลันปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือโดยไร้สัญญาณเตือน

ดวงตาของเซี่ยเจาฝานพลันสว่างวาบ เปลวไฟลุกไหวเองทั้งที่ไร้ลม ทุกครั้งที่วูบไหวก็แผ่ไอร้อนอันน่าตกตะลึงออกมา

ความร้อนระดับนี้มิอาจเทียบกับเปลวไฟธรรมดาได้เลย

แม้ลูกไฟจะมีขนาดเพียงเท่ากำปั้น เซี่ยเจาฝานก็สัมผัสได้ชัดเจนถึงพลังทำลายล้างที่แฝงอยู่ภายใน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป