ซูหานแววตาเย็นเยียบ ก่อนเร่งไล่ตามไป
เขาถีบเท้าพุ่งทะยาน ร่างพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
เปลวเพลิงโลหิตรองรับเป็นเส้นยาวเจิดจ้า กลางราตรีดูคล้ายมังกรยักษ์
ทว่าพลังงานของมนุษย์ดัดแปลงปะทุขึ้น ความเร็วของพวกมันน่าสะพรึงกลัวเกินไป
ไม่นานซูหานก็พบว่าตนไล่ตามไม่ทัน
แม้ค่าร่างกายของเขาจะมีมากกว่า 700 แต้ม ซึ่งแข็งแกร่งอย่างแท้จริง ทุกมัดกล้ามเนื้อและกระดูกทุกชิ้นล้วนแฝงพลังอันน่าสะพรึงกลัว
แต่เรื่องความเร็ว ไม่ใช่มีแค่พละกำลังก็เพียงพอ
เขายังขาดวิชาตัวเบาที่ดีสักวิชา
อาศัยเพียงแรงพุ่งทะยานจากร่างกาย ย่อมยังมีช่องว่างเมื่อเทียบกับความเร็วของมนุษย์ดัดแปลง
หลังจากไล่ตามอยู่ช่วงหนึ่ง
เมื่อร่างของทั้งสองค่อย ๆ เล็กลงจนลับตา
ประกอบกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นกะทันหัน ซูหานสูดลมหายใจลึกแล้วหยุดฝีเท้า
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดู
เป็นสายเสียงจากจ้าวเหล่ย
กดรับสาย อีกฝ่ายก็เร่งรัดทันที
“ซูหาน ทำไมนายยังมาไม่ถึงอีก?”
“รีบมาให้ไวเลย!”
“นัดรวมตัวที่สถานีรถไฟความเร็วสูงตอน 00:30 อย่ามัวอืดอาดให้พวกเรารอ”
พูดจบก็วางสายทันที
ซูหานหน้าขรึม มองสองคนที่ค่อย ๆ หายลับไปในราตรี ก่อนเหลือบดูเวลาตอนนี้
“ช่างเถอะ”
เรื่องหนักเบามีลำดับ วันนี้ปล่อยสองคนนั้นไปก่อนก็แล้วกัน
เขายังต้องรีบไปเข้าร่วมการรวมตัว
สุดท้ายจึงเลิกล้ม ไม่ไล่ตามต่อ
ซูหานหยุดเดินลมปราณเร่งเลือดลม แล้วค่อย ๆ เก็บเปลวเพลิงโลหิต เส้นประหลาดที่ดูคล้ายเส้นผมกำลังดิ้นไหวค่อย ๆ เลือนหายไป
ไม่นานเขาก็กลับสู่สภาพปกติ