เรื่องราวแยกออกเป็นสองทาง
อีกด้านหนึ่ง ณ ชั้นบนสุดของตึกสำนักวาฬยักษ์
ที่นี่คือห้องประชุมของสำนักวาฬยักษ์ มีพื้นที่กว้างขวางเกิน 500 ตารางเมตร
เดิมทีในเวลานี้ไม่ควรมีใครอยู่
แต่ตอนนี้กลับเปิดไฟสว่างไสวอย่างเหนือความคาดหมาย
ผู้บริหารระดับสูงของสำนักวาฬยักษ์มารวมตัวกันครบทุกคน
เฉินว่านจวิน ประมุขสำนัก ยืนอยู่ด้านหน้าสุด
เขาอายุ 55 ปี สวมชุดถังจวงสีดำ ใบหน้าเหลี่ยมเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
ด้านหลังมีผู้อาวุโสขั้นเจินกังสองคนยืนอยู่ ทั้งคู่เป็นชายชราอายุเกิน 60 ปี แววตาคมกริบ
ถัดไปด้านหลังคือยอดฝีมือขั้นโอบตัน 12 คน แม้พลังฝีมือจะไม่สูงนัก แต่ทุกคนล้วนเป็นผู้บริหารระดับสูงของสำนัก
ทุกคนยืนกันหมด
ไม่มีใครกล้านั่งแม้แต่คนเดียว
เพราะมีคนสองคนนั่งอยู่บนที่นั่งประธานในห้องประชุม
คนแรกเป็นชาย
ร่างกายสูงใหญ่กำยำ สูงเกือบสองเมตร ดูราวกับหอคอยเหล็ก
ใบหน้าสวมหน้ากากโลหะสีเงิน เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่ง
ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นมีลวดลายเทคโนโลยีอันเป็นเอกลักษณ์
ร่างกายของเขาก็เป็นเช่นเดียวกัน เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเทคโนโลยี
แขน คอ และหน้าอกบางส่วนที่เผยออกมา ล้วนประกอบขึ้นจากเครื่องจักร
เมื่อรวมกับร่างใหญ่โต ก็แผ่แรงกดดันที่มองไม่เห็นออกมา
มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นมนุษย์ดัดแปลง
แต่สิ่งที่แตกต่างจากรูปลักษณ์ของมนุษย์ดัดแปลงคนอื่นก็คือ
ส่วนที่ถูกดัดแปลงของชายคนนี้มีสีสันแปลกตา
เป็นสีรุ้งราวกับแก้วหลิวหลี เมื่อแสงไฟส่องกระทบก็เปล่งประกายเหลื่อมสี งดงามอย่างประหลาด
คนอื่นไม่รู้จักวัสดุชนิดนี้ แต่เฉินว่านจวินในฐานะประมุขสำนักวาฬยักษ์กลับรู้จักดี