ซูหานหาม้านั่งที่ไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ ในสวนของหมู่บ้านจัดสรร แล้วนั่งลง
จากนั้นก็เปิดหนังสือ «เซียนบู๊ชางหลาน: บทหลอมกาย» แล้วเริ่มอ่าน
หนังสือเล่มนี้บางมาก มีเพียงสิบกว่าหน้า บันทึกไว้แค่ส่วนของการฝึกหลอมกาย
ประโยคแรกที่เปิดเรื่องก็เผยให้เห็นความไม่ธรรมดา
“ใช้เลือดลมเป็นรากฐาน หลอมผิวหนัง กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และกระดูก เพื่อวางรากฐานแห่งความเป็นอมตะ”
ฝึกเลือดลมงั้นหรือ?
ดูเหมือนจะเป็นวิธีบำเพ็ญเพียรที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ซูหานกวาดตาอ่านต่ออย่างรวดเร็ว
ยิ่งอ่าน ดวงตาของเขาก็ยิ่งสว่างวาบ
วิชานี้แข็งแกร่งกว่าวิชาลับอย่างที่จ้าวเหล่ยบอกไว้จริง ๆ
แถมยังแข็งแกร่งกว่ามากด้วย
วิชาลับเน้นฝึกเทคนิคการใช้แรง ฝึกวิธีออกแรง วิธีควบคุมแรง และวิธีปลดปล่อยพลังออกไป
การเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายโดยตรงนั้นมีจำกัด
อย่างมากก็แค่ทำให้กล้ามเนื้อแน่นขึ้นและกระดูกแข็งขึ้น ผ่านการฝึกท่ายืนและวิธีฝึกต่าง ๆ
แต่วิชานี้กลับเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายจากรากฐาน!
ใช้ร่างกายเป็นแกนหลัก ฝึกเลือดลมให้กลายเป็นพลังยุทธ์
แต่ต้องใช้ทรัพยากรไม่น้อย หากมีทรัพยากร ก็จะพัฒนาได้รวดเร็ว
ส่วนบทหลอมกายนั้น ใช้วิชาบำเพ็ญหลอมร่างกาย เสริมความแข็งแกร่งทั่วทั้งร่าง
สัมผัสเลือดลม ใช้เลือดลมกระตุ้นผิวหนัง เส้นเอ็น และกระดูก เพื่อเสริมความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง
จนกระทั่งทำให้เลือดพลุ่งพล่านเดือดพล่านได้!
ส่วนซูหาน สิ่งที่เขาขาดแคลนน้อยที่สุดก็คือเลือดลม!
ตอนนี้ค่าร่างกายของเขาทะลุ 300 ไปแล้ว เลือดลมพลุ่งพล่านราวกับหม้อต้มที่กำลังเดือด