ตีสอง
สาขาเมืองจิ้งไห่ของกลุ่มบริษัทซวินอวี๋
ภายในห้องทำงานของโม่ถงสว่างไสว
คืนนี้มีคนอยู่ที่นี่ถึงสามคนอย่างไม่คาดคิด
นอกจากโม่ถงแล้ว ยังมีหวังเยี่ยนฟาง เลขาของเขา และชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่ง
ชายคนนั้นนั่งอยู่บนโซฟา รูปร่างกำยำ สวมสูทสีดำ
แขน คอ และดวงตาที่เผยให้เห็นล้วนเป็นกลไกจักรกล
มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นมนุษย์ดัดแปลง
เมื่อพินิจวัสดุจักรกลบนร่างให้ละเอียด แสงหลากสีสันก็ส่องประกายระยิบระยับใต้แสงไฟ ราวกับกำลังไหลเคลื่อนไหว ดูเจิดจรัสสะดุดตา
มันสร้างขึ้นจากเหล็กหงส์รุ้ง
เห็นได้ชัดว่าเป็นมนุษย์ดัดแปลงสมบูรณ์ขั้นสุดยอด
เขาคือจางเฉิน ผู้รับผิดชอบอีกคนหนึ่งของกลุ่มบริษัทซวินอวี๋ประจำเมืองจิ้งไห่
เขาดูแลงานอีกด้านของกลุ่มบริษัท
ต่างจากแผนกงานธุรการที่โม่ถงดูแล
จางเฉินรับผิดชอบกองกำลังติดอาวุธ ปฏิบัติการภายนอก และกวาดล้างขุมกำลังฝ่ายตรงข้าม ล้วนเป็นงานหนักทั้งสิ้น
ทั้งสองนั่งอยู่บนโซฟา บรรยากาศเคร่งเครียด
โม่ถงถือแท็บเล็ต นิ้วเลื่อนไปมาอย่างรวดเร็วเพื่ออ่านข้อมูล
บนหน้าจอเป็นเหตุการณ์หลายเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา
วินาทีต่อมา
“ปัง!”
โม่ถงฟาดแท็บเล็ตลงกับพื้นอย่างแรง
คลื่นพลังจิตแผ่ผ่าน แท็บเล็ตถูกพลังที่มองไม่เห็นม้วนจนบิดเบี้ยว หน้าจอแตกกระจาย พังเสียหายในพริบตา
“ซูหาน!”
โม่ถงกัดฟันกรอด ใบหน้าซีดเขียว
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ที่ไม่เห็นซูหานอยู่ในสายตา คิดแค่ว่าส่งคนไปไม่กี่คนก็ฆ่าเขาได้