เพียงไม่กี่นาที สิทธิ์ใช้งาน “ค่ายกลแปรพลังต้นกำเนิด” ก็ถูกจองยาวไปถึงอีก 6 ชั่วโมงข้างหน้า
โดยเฉพาะหลังจากหลี่เสียงประกาศข่าวออกไป ทุกคนก็แทบคลั่ง ตำหนักเซียนถูกคนล้อมแน่นขนัดทั้งด้านในและด้านนอก
แทบไม่มีที่ให้ยืน
“คนข้างในแลกของเสร็จแล้วก็รีบออกมาสิ! อย่าครองห้องน้ำทั้งที่ไม่ยอมขี้!”
“คนข้างหน้ารีบหน่อย! แถวข้างหลังยาวไปถึงประเทศฝ่ากั๋วแล้ว!”
“โห เข้าไปไม่ได้เลยจริง ๆ!”
“พี่ชาย ให้ฉันเข้าไปก่อนนะ ฉันให้หมื่นหนึ่ง”
“ฉันให้สองหมื่น ดันฉันเข้าไปที!”
“มีใครรับซื้อแต้มไหม แต้มละ 93,000 คนสนใจส่งคำขอใน ‘ซิงเย่า’ มาก่อนได้ก่อน!”
“ฉันเอา ๆ พี่ชายส่งมาให้ฉัน!”
“รับซื้อผลหงอวี้มือสอง ใครจะขายติดต่อมาได้เลย”
“ขาย 32 แต้มยกชุด 3 ล้าน ใครเอาส่งคำขอใน ‘ซิงเย่า’ มา!”
“ส่งไปแล้วพี่ชาย รีบกดยืนยันเลย!”
“พี่ชายแถวหน้า รับซื้อเวลาใช้งานค่ายกลแปรพลังต้นกำเนิด นาทีละ 500,000 มีใครขายไหม?”
“ไสหัวไป! ฉันอุตส่าห์ต่อแถวได้แล้ว นายจะซื้อแต้มละแสนเดียวเนี่ยนะ?”
“ฉันให้ 600,000 ต่อนาที มีใครขายไหม?”
……
ตำหนักเซียนหยุดชะงักไปโดยสิ้นเชิง
จูกัดเยว่เจอสถานการณ์แบบนี้ก็พูดไม่ออก ได้แต่รายงานเย่เฉินตามตรง พร้อมขอเพิ่มช่องใช้งานค่ายกลแปรพลังต้นกำเนิด
แต่คำพูดเดิมของเย่เฉินคือ
“ไม่ต้องสนใจ เธอทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ พวกนี้ปกติไม่เห็นพยายามกัน พอตอนนี้ถึงรู้จักขยันแล้วเหรอ? ก่อนหน้านี้มัวทำอะไรกันอยู่?”